Predstavljen žiri za igrani film na 31. Sarajevo film festivalu: Sergej Loznica, Dragan Mićanović, Emanuel Parvu, Ena Sendijarević i Triša Tatl

Loznica se pridružuje plejadi filmskih autora koji su predsedavali žirijem Sarajevo Film Festivala u prethodnim izdanjima: Majk Li (2004), Miki Manojlović (2005), Jasmila Žbanić (2006), Džeremi Ajrons (2007), Nuri Bilge Džejlan (2008), Mirjana Karanović (2009), Kristi Puju (2010), Ari Folman (2011), Kornel Mundruco (2012), Danis Tanović (2013), Bela Tar (2014), Calin Peter Necer (2015), Elija Sulejman (2016), Mišel Franko (2017), Ashar Farhadi (2018), Ruben Ostlund (2019), Mišel Hazanavicijus (2020), Jasna Đuričić (2021), Sebastian Majze (2022), Mia Vasikovska (2023) i Pol Šrader (2024).

Žiri će dodeliti nagrade Srce Sarajeva u Takmičarskom programu – igrani film. Dobitnici će biti objavljeni u petak, 22. avgusta na ceremoniji dodele nagrada.

Sergej Loznica rođen je 1964. godine u Baranovičima, SSSR (sada Belorusija), a odrastao je u Kijevu, Ukrajina, diplomiravši na Fakultetu za primenjenu matematiku pri Kijevskom politehničkom institutu 1987. godine. Od 1987. do 1991. godine radio je kao naučnik na Kijevskom institutu za kibernetiku, specijalizovan za istraživanje veštačke inteligencije. Diplomirao je 1997. godine na Ruskom državnom institutu za kinematografiju (VGIK) u Moskvi.

Loznica snima filmove od 1996. godine. Režirao je 28 nagrađivanih dokumentarnih filmova i pet igranih filmova. Njegov debitantski igrani film „Sreća moja“ (2010) premijerno je prikazan u konkurenciji u Kanu. Njegovi filmovi su višestruko nagrađivani, pa je tako, između ostalih, osvojio nagradu FIPRESCI na Festivalu u Kanu za film „U magli“ 2012. godine i nagradu za najboljeg reditelja u sekciji Un Certain Regard festivala u Kanu za igrani film „Donbass“ 2018. godine.

Godine 2013. osnovao je filmsku produkcijsku kompaniju ATOMS & VOID. Sa sedištem u Evropi od 2001. godine, nastavlja da radi i na dokumentarnim i na projektima fikcije.

U znak priznanja za njegov izuzetan doprinos filmskoj umetnosti, na 28. Sarajevo Film Festivalu (2022) prikazana je retrospektiva filmova Sergeia Loznice, pa mu je uručeno priznanje Počasno Srce Sarajeva.

Dragan Mićanović je srpski glumac poznat po svom radu u filmu, pozorištu i na televiziji. Diplomirao je na beogradskom Fakultetu dramskih umetnosti, a priznanje je stekao kroz brojne filmske i televizijske uloge, kao što su domaći hit „Lajanje na zvezde“ (1998), i međunarodne produkcije „Coriolanus“ (2011) i „Rocknrolla“ (2008).

Istaknuti je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta od 1993. godine. Posebno se ističe njegova uloga Fortinbrasa u produkciji „Hamleta“ Globe Theatrea u Londonu.

Skorija dostignuća uključuju njegovu ulogu Zorana Đinđića u seriji „Operacija Sablja“ (2024), koja je osvojila nagradu za najbolju glumački ansambl na Canneseries, i ulogu Tome Buzova u filmu „Čovjek koji nije mogao šutjeti“ (2024), dobitniku Zlatne palme za najbolji kratki film na festivalu u Kanu, nominovanom za nagradu Oskar. Dobitnik je brojnih prestižnih glumačkih nagrada.

Reditelj i glumac Emanuel Parvu, profesor i doktor nauka, suosnivač je prvog diplomskog programa filmske glume na Univerzitetu Ovidius u Rumuniji.

Njegovi filmovi istražuju porodičnu ljubav („Meda ili ne tako lepa strana stvari“, „Mikado“). „Tri kilometra do kraja sveta“ premijerno je prikazan u Kanu 2024. godine u takmičarskoj konkurenciji, dobio je Queer palmu, a bio je i rumunski kandidat za nagradu Oskar. Film je osvojio Srce Sarajeva za najbolji film na Sarajevo Film Festivalu (2024) i nagradu za najboljeg reditelja na Jerusalem Film Festivalu.

Glumio je u više od 30 filmova, sarađujući s ključnim rumunskim rediteljima Novog talasa.

Ena Sendijarević je bosanskohercegovačko-holandska scenaristkinja i rediteljka. Studirala je teoriju filma u Amsterdamu i Berlinu pre nego što je diplomirala na Holandskoj filmskoj akademiji 2014. godine.

Njen debitantski igrani film „Take Me Somewhere Nice“ (2019) izabran je za ACID program na Filmskom festivalu u Kanu i osvojio je nagrade, uključujući Srce Sarajeva za najbolji film i Specijalnu nagradu žirija na IFFR-u. Njen kratki film „Uvoz“ (2016) premijerno je prikazan u okviru Cannes Directors’ Fortnight i bio je holandski kandidat za nagradu Oskar.

Njen drugi igrani film „Slatki snovi“ (2023) premijerno je prikazan na festivalu u Lokarnu, gde je osvojio nagradu Pardo za najbolju glumačku izvedbu. Film je bio holandski kandidat za nagradu Oskar 2024. godine.

Iste godine časopis Variety uvrstio ju je među 10 reditelja koje treba pratiti.

Od aprila 2024., Triša Tatl odgovorna je za kreativno usmeravanje i upravljanje Međunarodnim filmskim festivalom u Berlinu.

Imala je više rukovodeće uloge u Britanskom filmskom institutu (BFI), BAFTA-i i Nacionalnoj filmskoj i televizijskoj školi (NFTS). Pre nego što se pridružila Berlinaleu, vodila je program režije na NFTS-u, a prethodno je bila u BFI-ju deceniju, gde je postala direktorka festivala, upravljajući BFI London Film Festivalom i BFI Flare: London LGBTQIA+ Film Festivalom.

Predstavljena je u Varietyjevom International Women's Impact Reportu i u Variety500.

Magistrirala je filmske studije na BFI i Birkbeck i diplomirala književnost i radio, televiziju i film na Univerzitetu Severne Karoline u Čapel Hilu.

31. Sarajevo Film Festival biće održan od 15. do 22. avgusta 2025. godine.