Piše Željko Ivanović: Crkva DPS-a

Kada se neki patriotski iskušenik Đukanovićevog DPS-a dosjetio da u magnovenju i iznurenosti od božićnog posta neke 2020, ili čak i prije, Mitropoliju crnogorsko-primorsku preimenuju u Crkva Srbije, nije ni slutio koliko će ta komična i frustrirajuća kovanica immediately biti prihvaćena od Dvora, DPS zvaničnika, a onda i šefova “kavačkog klana”. Kako se ni u tim strukturama, čak ni u poodmakloj fazi specifičnog stanja, koje čak zaslužuje adekvatnu šifru, ništa ne dešava slučajno, ili samo zato što su Milo, Roćen i armija plaćenika prolupali, ova umotvorina, Crkva Srbije, imala je u stvari funkciju da opravda sve anticrnogorske, promašene i samoubilačke poteze koje su otac nacije i njegova posluga promovisali posljednjih desetak godina pod firmom „novog identiteta“! Pogubna politika koja je 2012. odbila Amfilohijev predlog Temeljnog ugovora, koji je u suštini bio dokument autonomne MCP pod provizornim krovom SPC-a, sedam godina kasnije, 2019, krunisana je Pažinovim Zakonom o slobodi vjeroispovijesti, što je bilo finale identitetske histerije. I što je dovelo do „osvježenja“ u avgustu 2020. Jer i Roćenu, a posebno Radmili, sada je jasno da nije bilo pokušaja da se otac Milo zavladiči i prigrabi carstvo nebesko nakon što je davno oteo ono zemaljsko - DPS lista bi 2020. lagano počistila opoziciju. Čak i kada bi se ona organizovala na najbolji način! Dakle, u tri kolone, uključujući Isusa Zdravka i 12 apostola. Pročitaj više