Zaboravljena priča o teniskom šampionu koji je prošao najveći užas

Osvojio je četiri grend slem titule u singlu – Vimbldon 1924. i 1926, Australijan open 1928. i Rolan Garos 1931. godine. Sa reprezentacijom Francuske osvojio je više Dejvis kup trofeja i bio jedan od simbola zlatne ere francuskog tenisa. Poznat po energičnoj i ofanzivnoj igri, te beretki koju je nosio, dobio je nadimak „Skakutavi Bask“.

Tokom Drugog svetskog rata Borotra je bio deo administracije Višijevskog režima i obavljao je funkciju generalnog komesara za obrazovanje i sport od 1940. do 1942. godine. Iako je u početku sarađivao sa režimom maršala Petena, Nemci su ga u novembru 1942. godine uhapsili, smatrajući ga politički nepouzdanim.

Nakon pritvora i premeštanja, deportovan je u Austriju, u zamak Iter, koji je bio pod upravom koncentracionog logora Dahau i služio kao specijalni zatvor za visokoprofilne francuske zatvorenike.

Zamak Iter, koji se nalazi u Tirolu, iznad sela Iter u Austriji, tokom rata pretvoren je u zatvor za takozvane „važne zatvorenike“ – francuske političare, generale i javne ličnosti.

Među zatvorenicima su bili bivši francuski premijeri Eduar Daladije i Pol Reno, generali Maksim Vegan i Moris Gamelan, sindikalni vođa Leon Žuo, kao i članovi porodica istaknutih francuskih ličnosti. U zamku su boravili i zatvorenici iz istočne Evrope koji su obavljali pomoćne poslove.

Početkom maja 1945. godine Treći rajh se raspadao. Stražari su napuštali položaje, a oblast Tirola bila je u haosu. Francuski zatvorenici su, shvativši da im preti opasnost od fanatičnih jedinica Vafen-SS, uzeli oružje koje su pronašli u zamku i pokušali da organizuju odbranu.

Dana 5. maja 1945. godine oko 150 do 200 pripadnika Vafen-SS napalo je zamak. Branilo ga je svega nekoliko desetina ljudi – američki vojnici iz 23. tenkovskog bataljona i 142. pešadijskog puka, grupa nemačkih vojnika koji su odbacili nacizam, austrijski borci otpora i sami francuski zatvorenici.

U trenutku kada su zatvorenici ostajali bez municije, Borotra se dobrovoljno javio da napusti zamak i kroz neprijateljske linije potraži pomoć. Uspeo je da se probije do američkih položaja u Verflu i prenese informaciju o napadu. Zahvaljujući toj akciji, američka pojačanja su stigla istog popodneva i razbila SS jedinice. Bitka za zamak Iter ostala je upamćena kao jedinstven slučaj u ratu u kome su se američki i nemački vojnici borili na istoj strani protiv SS snaga.

Nakon oslobođenja, Borotra se vratio u Francusku. Njegova posleratna reputacija bila je složena zbog uloge u Višijevom režimu, ali nije bio osuđen za kolaboraciju. Nastavio je da bude aktivan u sportskim organizacijama i ostao je značajna figura francuskog tenisa. U Kuću slavnih svetskog tenisa primljen je 1976. godine.

Umro je 1994. godine, u 95. godini. Iako je njegova sportska karijera bila izuzetna, epizoda iz zamka Iter ostaje jedna od najupečatljivijih i najmanje poznatih priča o šampionu koji je, daleko od terena, morao da trči kroz metke da bi spasao sopstveni i tuđe živote.