Zvuči poznato: Kolektivosi u Venecueli - odani, uvek maskirani i nasilni prema demonstrantima, Maduro je, kao i Vučić, imao svoje lojaliste

Venecuelanski mediji često su izveštavali o načinu rada Madurovih lojalista koji su, za razliku od onih koji postoje kod nas, imali zvaničan naziv, Kolektivosi.

Incident koji je imao najviše novinskih naslova prati skup iz 2019. godine kada je vođa venecuelanske opozicije Huan Gvaido stigao pred nekoliko stotina pristalica u San Bernardinu, naselju srednje klase u Karakasu. Bina na kojoj je trebalo da govori nalazila se na dnu duge, uske ulice, gde su bili okupljeni muškarci, žene i deca.

Nedugo po njegovom dolasku, područje je preplavio suzavac koji su bacali maskirani i teško naoružani civili na motociklima. Organizatori su apelovali na okupljene da ostanu mirni i ne trče, imajući u vidu veliki broj starijih osoba i dece. Kada se gas razišao, Gvaido se pojavio na bini u trenutku kada su motociklisti počeli da pucaju bojevom municijom, očigledno kako bi ga zaplašili. On je odbio da se povuče, a u incidentu nije bilo poginulih ni povređenih.

"Ove neregularne naoružane grupe Venecuelanci nazivaju Kolektivos, dok ih Komisija UN za ljudska prava opisuje kao paravojne, parapolicijske snage lojalne predsedniku Nikolasu Maduru. Protivnici vlasti i demonstranti strahuju od njih više nego od policije ili Nacionalne garde. Godinama deluju kao paralelna sila koja se nekažnjeno obračunava s demonstrantima, često bez skrivanja identiteta, pod izgovorom 'održavanja društvenog reda' u ime Bolivarske revolucije Uga Čaveza", pisala je tada Aljazeera.

"Anđeli socijalizma" i "Simbol slobode"

Za Madura i njegove pristalice, Kolektivos su „anđeli socijalizma“. Dan nakon incidenta, Maduro je izjavio da su to organizacije koje rade za dobrobit zajednice, za mir i protiv kriminala, ali nije objasnio kako dolaze do suzavca niti zašto mnogi imaju dozvole za nošenje oružja koje izdaju državne bezbednosne strukture.

Osim ove sličnosti sa Vučićevim lojalistima i ocenama koje daje o njima kao junacima koji su sačuvali državu, nama su poznate i ove reči, reči koje je baš pre nedelju dana izgovarao predsednik Srbije Aleksandar Vučić, obraćajući se svom pristalicama koje su boravile u šatorskom naselju ispred Skupštine, u Ćacilendu.

On je tada svojim pristalicama ponovio da je Ćacilend "najslobodnije mesto", te da se u "Pionirskom parku rodila iskra slobode koja je prerasla u vatru". Nazvao je to i „simbolom slobode“ i „klicom otpora“. U njegovom prisustvu bio je Miloš Pavlović, student medicine i jedan od vođa "studenata koji žele da uče" odnosno "studenata 2.0" koji su mesecima ranije okupirali Pionirski park.

Ipak, osim Miloša Pavlovića u Pionirskom parku, a kasnije i u takozvanom "ćacilendu", šatorskom naselju ispred Narodne skupštine, kako smo i ranije pisali, bili su i maskirani kriminalci, neki osuđivani za najteža krivična dela, kao što su ubistva.

Osim iz "ćacilenda" odakle su uglavnom napadani novinari, pristalice predsednika delovale su i na protestima prvo u Beogradu, a kasnije i u drugim delovima Srbije, a posebno u onim mestima gde su se održavali lokalni izbori. Zastrašivali one koji koji su bili transparentni u svojim stavovima, javno ih iznosili i delovali. Od nasilja na protestima tokom perioda karantina 2020. godine, nastavilo se na studentskim protestima prošle godine gde su zastrašivani, tučeni i hapšeni građani, a najviše studenti.

Ko su Kolektivosi?

Kolektivos potiču iz 1960-ih godina, kada su levičarske urbane grupe, inspirisane Kubanskom revolucijom, nastale u radničkim četvrtima. Grupe poput Tupamarosa finansirale su se pljačkama i krađama, a dolaskom Uga Čaveza na vlast 1999. godine postale su deo njegovog „socijalizma 21. veka“. Čavez je podsticao njihovo formiranje i mnogima omogućio pristup oružju.

Inače, Valentin Santana, vođa grupe La Pedrita, jedne od najmoćnijih kolektivosa u Karakasu, ostaje na slobodi uprkos poternicama za ubistvo i pokušaj ubistva, što je još jedna sličnost sa više osuđivanih lica koja su bila u prvim redovima na ulazu u "ćacilend".