Umro legendarni vaterpolista Jugoslavije: Jedinstven u istoriji balkanskog sporta zbog ovoga, ređao medalje kao na traci i to nije sve

Sa vaterpolo reprezentacijom osvojio je srebrnu medalju 1964. godine, a za nacionalni tim upisao je ukupno 101 nastup. U dresu rukometne reprezentacije odigrao je 24 utakmice i postigao 52 gola.

Za vaterpolo reprezentacijom osvojio je srebrnu medalju na Olimpijskim igrama u Tokiju 1964. godine. Takođe, ima i dva srebra sa Svetskih prvenstava 1958. i 1962. godine, kao i bronzu iz 1966. U rukometu je učestvovao na svetskim šampionatima 1958. i 1961. godine.

Kao igrač zagrebačke Mladosti čak četiri puta je bio prvak Evrope. Trenerska karijera donela mu je trofej Kupa pobednika kupova i titulu u prvom izdanju Superkupa.

Šimenc se ubraja među najpoznatije sportiste u istoriji hrvatskog vaterpola, a karijeru je gradio u periodu snažnog razvoja ovog sporta na prostoru bivše Jugoslavije.

Nakon završetka igračke karijere ostao je posvećen sportu, radeći u klubovima i učestvujući u razvoju mlađih generacija vaterpolista. Njegov uticaj posebno je vidljiv kroz karijeru sina Dubravka Šimenca, olimpijskog šampiona i jednog od najuspešnijih hrvatskih vaterpolista.

Pored sportske karijere, završio je Visoku školu za fizičku kulturu u Zagrebu, a potom i magistrirao i doktorirao u oblasti kineziologije. Bio je redovni profesor za rukomet i vaterpolo na Kineziološkom fakultetu u Zagrebu, gde je radio sve do penzionisanja.