Na površini Marsa snimljen objekat koji jako podseća na egipatske piramide: Jedan detalj ruši sve teorije zavere

Mars je prepun stena. Toliko ih ima, i toliko su tokom milijardi godina bile izložene različitim procesima erozije, da povremeno nastanu oblici koji na prvi pogled podsećaju na veštačke ili čak biološke strukture.

Najnoviji primer takve „iluzije“ koji je privukao pažnju javnosti jeste neobična struktura nalik piramidi sa tri strane, smeštena u dolini Candor Chasma, oblikovanoj snažnim vetrovima. Ova formacija prvi put je uočena još 2002. godine.

Interesovanje je ponovo poraslo nakon što je snimak podelio reditelj Brajan Kori Dobs, koji je i ranije tvrdio da NASA-ine fotografije skrivaju dokaze o veštačkim strukturama na Marsu. Objave su se brzo proširile, a isečeni kadrovi „piramide“ preplavili su društvene mreže i tabloide.

Važno je naglasiti da su fotografije autentične i potiču iz NASA-inih orbiter misija koje su ovu oblast prvi put snimile 2001. godine.

Strukturu je još 2002. identifikovao nezavisni istraživač Vilmer Faust, analizirajući snimak Mars Global Surveyor misije. Iako su kasnije kružile različite tvrdnje o „ranijem otkriću“, jedno je ostalo nepromenjeno – takozvani „Candor tetraedar“ zaista izgleda neobično.

Kasnije su ovu oblast snimali i drugi orbiteri, uključujući i kameru visoke rezolucije HiRISE sa NASA-inog Mars Reconnaissance Orbitera. Njene detaljne fotografije su impresivne, ali kada se kadar proširi i sagleda širi pejzaž, „piramida“ počinje da liči na ono što zapravo jeste – neravna planinska formacija oblikovana istim erozivnim silama koje su stvorile okolne kanjone.

Candor Chasma je jedan od najvećih kanjona na Marsu, nastao delovanjem vode, klizišta, vetra, a verovatno i tektonskih procesa tokom milijardi godina.

U tom području nalaze se i formacije koje naučnici nazivaju „pozitivni reljefni čvorovi“. To su stene koje su nekada bile zakopane ispod površine, ali su otpornije od okolnog materijala, pa su nakon erozije ostale izdignute.

Ove formacije nisu male – mogu dostići prečnik i do jednog kilometra, kao i visinu od nekoliko desetina metara. Candor tetraedar ima prečnik od oko 290 metara i visinu od oko 145 metara, što ga čini nešto većim, ali i dalje tipičnim primerom izdvojenog brda nastalog erozijom slojevitih stena.

Slični oblici postoje i na Zemlji. Planina Cerro Tusa u Kolumbiji, visoka 457 metara, ima gotovo savršen piramidalni oblik, dok je kineska provincija Guizhou poznata po planinama koje podsećaju na piramide.

Ako se detaljnije pogleda snimak marsovske „piramide“, vidi se da se nalazi među talasastim peščanim formacijama koje je oblikovao vetar, što ukazuje na kontinuiranu eroziju. Takođe, njene ivice nisu pravilne niti simetrične – strane nisu jednake, a površina je neravna, što dodatno potvrđuje prirodno poreklo.

Ljudski mozak ima snažnu potrebu da prepoznaje obrasce i značenja, čak i tamo gde ih nema. Posebno smo osetljivi na oblike koji podsećaju na lica ili poznate strukture, ali i geometrijski oblici lako mogu da nas zavaraju.

Ipak, Marsu nisu potrebne takve iluzije da bi bio fascinantan. Njegova geologija i klimatski uslovi stvorili su pejzaže koji su istovremeno poznati i potpuno drugačiji od svega na Zemlji.

Zahvaljujući savremenim tehnologijama, poput Mars Reconnaissance Orbitera, danas je moguće istraživati te predele u neverovatnom detalju i zamisliti kako bi izgledalo stajati među strmim liticama i surovim terenima ove planete, gde već milijardama godina odjekuje samo zvuk vetra.