Analiza "Isusovog pokrova" u kojem je navodno sahranjen pokazala DNK tragove više ljudi i njihovo poreklo je iznenadilo naučnike: A onda su pronašli još nešto

Torinski pokrov nosi lik muškarca za koga se veruje da podseća na Isusa Hrista. Analiza DNK otkrila je veliki broj životinjskih, biljnih i ljudskih tragova na ovoj relikviji, što dodatno zamagljuje priču o tajanstvenom platnu za koje se veruje da je korišćeno nakon Isusovog raspeća pre oko 2000 godina.

Pokrov, dug 4,4 metra i širok 1,1 metar, jedan je od najpoznatijih i najkontroverznijih hrišćanskih artefakata na svetu. Prvi put je dokumentovano zabeležen u Francuskoj 1354. godine, a već skoro pola milenijuma čuva se u katedrali Svetog Jovana Krstitelja u Torinu, u Italiji.

Istraživači 1988. godine pomoću radiokarbonskog datiranja i akceleratorske masene spektrometrije utvrdili su da je pokrov nastao između 1260. i 1390. godine, čime je praktično isključena mogućnost da je lik na njemu zaista Isus. Ipak, deo stručnjaka i dalje osporava ove rezultate.

Još 2015. godine, Đani Barkacija sa Univerziteta u Padovi i njegov tim analizirali su uzorke prikupljene 1978. i tada prvi put izneli pretpostavku da bi platno moglo poticati iz Indije.

U novom istraživanju, Barkacija i njegov tim ponovo su analizirali isti materijal i utvrdili da pokrov sadrži izuzetno raznoliku mešavinu srednjovekovne i moderne DNK.

Izvori genetskog materijala uključuju domaće životinje poput mačaka i pasa, kao i farmske vrste, kokoške, goveda, koze, ovce, svinje i konje, ali i divlje životinje poput jelena i zečeva.

Otkriveni su i tragovi riba, kao i morski rakovi, muve, biljne vaši, pauci, grinje i krpelji.

Među biljkama čiji je DNK pronađen izdvajaju se šargarepa, različite vrste pšenice, kao i paprika, paradajz i krompir, biljke koje su u Evropu stigle nakon velikih geografskih otkrića.

Ipak, nije bilo moguće precizno utvrditi kada je došlo do ovih kontaminacija.

Na pokrovu je pronađen i DNK brojnih ljudi koji su ga tokom vremena dodirivali, uključujući i tim koji je radio analize 1978. godine. „Pokrov je bio u kontaktu sa velikim brojem ljudi, što otežava identifikaciju njegovog originalnog DNK“, navode istraživači u naučnom članku "bioRxiv".

Zanimljivo je da gotovo 40 odsto ljudskog DNK potiče iz indijskih genetskih linija, što bi moglo biti posledica istorijskih kontakata ili činjenice da su Rimljani uvozili lan iz oblasti blizu doline Inda.

„DNK tragovi na Torinskom pokrovu ukazuju na to da je platno bilo izloženo različitim uticajima širom Mediterana, ali i na mogućnost da je pređa proizvedena u Indiji“, zaključuju autori studije.

Anders Geterstrom sa Univerziteta u Stokholmu ističe da se u naučnoj zajednici i dalje smatra da je radiokarbonsko datiranje iz 1988. dovoljno pouzdano. Iako postoje određene rasprave, većina istraživača prihvata da pokrov potiče iz 13. ili 14. veka.

On, međutim, nije uveren u teoriju o indijskom poreklu. „Ne vidim razlog da sumnjam da pokrov potiče iz Francuske i da je nastao u 13. ili 14. veku“, rekao je.

„Torinski pokrov ima svoju istoriju kao važna relikvija, i ta istorija je možda zanimljivija od legendarne priče o njegovom poreklu – koja nema čvrstu naučnu potvrdu.“