Promenila je ime da izbegne progon, a čuveni pesnik joj je "dao" prezime posebnog značenja: Slavna glumica opčinila i poznatog političara

Rođena je u Parizu 27. aprila 1932. godine kao Nikol Fransoaz Florans Drajfus.

Bila je ćerka francuskog glumca Anrija Drajfusa i glumice Ženeviv Sorje. Detinjstvo je provodila između Pariza i provincije, gde je porodica potražila sigurnost tokom ratnih godina. Zbog jevrejskog porekla njenog oca, u vreme okupacije je bila prinuđena da promeni identitet u Fransoaz Duran, kako bi izbegla progon, što je bio događaj koji je obeležio njen rani život.

Sa svetom filma susrela se veoma rano. Već kao devojčica započela je glumačku karijeru, a na filmskom platnu debitovala je sredinom četrdesetih godina, kada je imala tek 14 godina. Upravo tada usvaja ime Anuk, prema liku koji je tumačila, dok joj je pesnik i scenarista Žak Prever predložio prezime Aimée (Eme), koje na francuskom znači - voljena.

Tokom pedesetih godina, postaje tražena glumica evropske kinematografije, ostvarujući uloge u francuskim i italijanskim produkcijama. Proboj na međunarodnoj sceni dogodio se 1960. godine, kada je igrala u kultnom filmu "La Dolce Vita" ("Sladak život") reditelja Federika Felinija - ostvarenju koje se i danas smatra jednim od najznačajnijih u istoriji filma. Saradnja sa Felinijem nastavljena je i nekoliko godina kasnije u filmu "Osam i po".

Ipak, uloga koja ju je učinila globalnom zvezdom stigla je 1966. godine u filmu "Un homme et une femme" ("Jedan muškarac i jedna žena"). Njena interpretacija donela joj je najveća priznanja – Zlatni globus i BAFTA nagrafu za najbolju glumicu, kao i nominaciju za Oskara. Time je postala jedna od prvih glumica nominovanih za Oskara za ulogu na francuskom jeziku. Iako nagradu nije osvojila, film je trijumfovao u kategoriji najboljeg stranog filma.

Njena karijera trajala je više od sedam decenija i obuhvata oko 70 filmskih ostvarenja, tokom kojih je sarađivala sa nekim od najvažnijih evropskih autora. Ostala je aktivna gotovo do kraja života, pa se 2019. godine ponovo pojavila na crvenom tepihu festivala u Kanu, povodom nastavka filma „Jedan muškarac i jedna žena“, gde je ponovo igrala uz Žana-Luja Trentinjana.

Ljubavni život

U braku je bila četiri puta. Prvi put se udala kada je imala 17 godina, a razvela se već naredne godine.

Naredne godine se opet udala, za reditelja Nika Papatakisa, sa kojim je dobila ćerku Manuelu. Sa Nikol je u braku bila tri godine, a onda je usledio razlaz.

U treći brak uplovila je nakon 12 godina, ali ni taj brak nije potrajao. U četvrtom braku je bila osam godina, a nakon što se razvela četvrti put, odlučila je da se više ne udaje.

Njeni partneri bili su mnogi poznati muškarci, među kojima su komšozitor Pjer Baruh, glumac Albert Fini, umetnik Žan Kokto, a opčinila je i Džona Kenedija.

Naime, kako su francuski mediji pisali, Kenedi je primetio Anuk Eme u filmu "La Dolce Vita" i silno je želeo da se on i njegova supruga upoznaju sa njom.

Ipak, Anuk Eme je bila zgrožena predlogom da se sretne s njim i odbila je sve pokušaje uspostavljanja bliskog kontakta.

Humanitarni rad i smrt

Van sveta filma, bila je posvećena zaštiti životinja i humanitarnom radu. Posebno blisko prijateljstvo negovala je sa poznatom naučnicom Džejn Gudal, sa kojom je delila ljubav prema prirodi i očuvanju životinjskog sveta.

Anuk Eme je poslednje decenije života provela u pariskom Monmartru, ostajući verna gradu koji je oblikovao njen život i karijeru. Iza sebe je ostavila bogato umetničko nasleđe koje nastavlja da živi kroz filmove koji su obeležili istoriju evropske i svetske kinematografije.

Preminula je 18. juna 2024. godine u Parizu.