Šest godina od prve žrtve klana Belivuk, jedno pitanje i dalje bez odgovora: O njemu se nije znalo ništa sve dok supruga nije videla snimak hapšenja na TV

Mihajlović je otet 1. aprila 2019. godine u Beogradu, kada su ga pripadnici grupe predvođene Belivukom i Miljkovićem odveli u zabačenu kuću u vikend-naselju Surduk. Tamo je, prema optužnici, bio izložen mučenju, zatim otrovan, a njegovo telo potom spaljeno kako bi se uklonili svi tragovi zločina.

Sve se dogodilo u periodu pre nego što je grupa počela da koristi kuću u Ritopeku, kasnije poznatu kao „klanica“, mesto na kojem su žrtve brutalno zlostavljane i ubijane.

Danima nakon njegovog nestanka nije bilo nikakvih informacija. Porodica je prijavila nestanak, ali kako istraga nije davala rezultate, pokušali su sami da dođu do odgovora.

Prve sumnje da je Mihajlović stradao od ruke Belivukovog klana pojavile su se kada je njegova supruga, tokom televizijskog priloga o zaplenjenim predmetima u okviru hapšenja Belivukove grupe, prepoznala mašinu za proizvodnju ekstazija koja je pripadala njenom ocu, Nenadu Stankoviću Čokijuiz Resnika, ranije osuđivanom narko-dileru.

Upravo taj detalj otvorio je niz pitanja, ali ne i konkretan odgovor o motivu ubistva.

Naime, poznato je da su se na meti ovog klana najčešće nalazili ljudi povezani sa suparničkim kriminalnim strukturama, protivnici „kavačkog klana“, pripadnici rivalskih navijačkih grupa ili oni koji su imali uticaj na narko-tržištu. Međutim, ni jedna od tih okolnosti u slučaju Mihajlovića nije do kraja potvrđena kao presudan razlog za likvidaciju.

Prema navodima izvora upoznatih sa slučajem, postoje indicije da je Mihajlović, nakon hapšenja Stankovića, delimično preuzeo njihove poslove u vezi sa narkoticima, kao i da je dobio pomenutu mašinu sa prepoznatljivom manom. Ipak, ni ova okolnost nije zvanično potvrđena kao motiv zločina. Takođe se spekulisalo da je sarađivao sa suparnicima Belivukove grupe, ali ni ti navodi nisu našli svoje mesto u optužnici kao utvrđena činjenica.

Za Mihajlovićevo ubistvo optuženi su Veljko Belivuk, Marko Miljković, Vlado Draganić, Miloš Budimir i Nikola Spasojević, ali ni tokom postupka koji je u toku nije do kraja razjašnjeno zbog čega je Mihajlović ubijen. U trenutku nestanka imao je nepune 22 godine.

Dodatnu senku na ceo slučaj baca i činjenica da je jedan od inspektora koji je radio na istrazi njegovog nestanka bio Božidar Stolić iz Službe za borbu protiv organizovanog kriminala, koji je kasnije osuđen zbog saradnje sa ovom kriminalnom grupom.

Posebno uznemirujuć detalj izneo je okrivljeni saradnik Nikola Spasojević, koji je u svom iskazu naveo da je za učešće u ubistvu nagrađen automobilom „golf 6“. Nakon zločina, sastao se sa Belivukom i Miljkovićem u piceriji u Borči, gde su mu saopštili da su mu pripremili poklon.

„To nisam mogao da odbijem“, rekao je Spasojević, kako se navodi u optužnici.

Ipak, uprkos svim ovim saznanjima, iskazima i indicijama, ono najvažnije i dalje izostaje – jasan i nedvosmislen odgovor na pitanje zbog čega je Goran Mihajlovićubijen.