Ovo je najduži put na svetu dug 22.000 kilometara koji može da se prepešači: Evo koliko bi put trajao i šta biste sve videli

Najčešće navođena dužina ove trase iznosi oko 22.387 kilometara. Prema računici koju navodi Brilliant Maps, za takav put bilo bi potrebno oko 4.492 sata hoda. To znači 187 dana neprekidnog pešačenja, ili oko 562 dana ako bi se hodalo po osam sati dnevno, bez većih pauza. Isti izvor navodi da bi se na putu savladalo više od 117.000 metara uspona i isto toliko spuštanja, što pokazuje da ova ruta nije samo duga, već i fizički ekstremno zahtevna.

Put bi vodio kroz ogroman deo Afrike, zatim preko Bliskog istoka, Kavkaza i velikih prostranstava Rusije. Iz Kejptauna bi se kretalo ka severu kroz južni i istočni deo afričkog kontinenta, preko zemalja kao što su Bocvana, Zambija, Tanzanija, Uganda, Južni Sudan i Sudan. Zatim bi trasa išla ka Egiptu i Sinaju, preko Sueckog područja, koje povezuje Afriku i Aziju kopnenim putem.

Posle ulaska u Aziju, put bi se nastavio preko Bliskog istoka ka Turskoj, zatim prema Gruziji i dalje na severoistok, kroz Rusiju. Najduži i najteži deo puta bio bi upravo ruski deo rute, jer bi pešak morao da pređe ogromne razdaljine kroz Sibir, sve do Magadana. Africa Check navodi da dostupni dokazi podržavaju tvrdnju da je ova ruta teorijski moguća kao neprekinuti kopneni put, ali i naglašava da bi njena praktična izvedba bila izuzetno komplikovana.

Ono što ovu trasu čini posebnom nije samo broj kilometara. Na putu od Kejptauna do Magadana promenili bi se kontinenti, klimatske zone, reljefi, jezici, valute, politički sistemi i vremenske zone. Pešak bi prošao od južnoafričke obale i polusušnih predela, preko savana i tropskih oblasti istočne Afrike, zatim kroz severnoafričke pustinjske krajeve, bliskoistočne visoravni, Kavkaz i na kraju kroz hladne predele ruskog severoistoka.

Magadan nije slučajno krajnja tačka ove rute. To je jedan od najudaljenijih većih gradova Rusije, smešten na obali Ohotskog mora. Do njega se kopnom stiže preko izuzetno dugih i surovih deonica ruskog Dalekog istoka. Upravo zato završetak puta u Magadanu daje ovoj ruti gotovo epsku dimenziju.

Najfascinantnije u celoj priči jeste to što ova ruta pokazuje koliko je svet istovremeno povezan i ogroman. Na karti izgleda kao jedna linija. Na terenu bi to bio prolazak kroz kontinente, pustinje, planine, granice, gradove, sela, ratom pogođena područja, zaleđene puteve i predele u kojima je najbliža pomoć često veoma daleko.