Podeli
Goran Daničić kao Keser u "Sabirnom centru" Foto: Promo/Sabirni centar

Glumac Goran Daničić, preminuo juče u Beogradu u 59. godini, odigrao je na desetine uloga u pozorištu, na filmu i televiziji, a bilo da su njegove uloge bili manje ili veće, uvek je u njima bio zapažen.

Goran Daničić, rođen u Užicu 1962. godine, prvi put na filmu pojavio se 1982. u kratkom ostvarenju “Bunar”, a njegova poslednja filmska uloga bila je u “Komunističkom raju” Miloša Stojanovića, ostvarenju koje je trenutno u postprodukciji.

U međuvremenu je, pored više desetina uloga u pozorištu, ostvario i više od 50 većih i manjih uloga na filmu i televiziji.
Publika ga pamti po ulogama u “Kad porastem biću Kengur”, “Mi nismo anđeli”, “Sabirni centar”, kao i po ulogama u serijama “Bolji život”, “Otvorena vrata”, “Crni Gruja” i drugih, sve do uloge trenera u “Klanu” (2021).

Bilo da je igrao manje epizodne uloge, poput nemačkog stražara u filmu “Balkan ekspres 2” (1989) ili veće uloge u filmovima i serijama nakon toga, uvek je ostavljao upečatljive kreacije.

Goran Daničić kao Keser u “Sabirnom centru” Foto: Promo/Sabirni centar

Jedna od prvih značajnijih uloga na filmu bila je uloga Foksa u “Zaboravljenima” (1988) Darka Bajića, priči o problematičnim mladim ljudima snimljenoj i kao film i kao serija.

Nedugo potom, u filmu “Sabirni centar” (1989) Gorana Markovića igrao je Kesera, partizanskog heroja ili “naoružanog avanturistu”, poginulog krajem Drugog svetskog rata, a “na onom svetu” susreće se sa svojim sinom (Dragan Nikolić) koji je – stariji od njega.

“Radoš, zvani Džoni”, predstavlja se Daničićev lik u upečatljivoj epizodi u filmu “Mi nismo anđeli” (1992) Srđana Dragojevića, gde igra novog dečka Violete Zubić (Vesna Trivalić), nekadašnje devojke glavnog lika (Nikola Kojo) i po toj će ga replici mnogi prepoznavati i kasnije.

Te decenije pojavljivao se i kao kelner u filmu “Kaži zašto me ostavi” (1993) Olega Novkovića, kao taksista u “Dnevniku uvreda” (1994) Zdravka Šotre, kao Kinez u “Ni na nebu ni na zemlji” (1994) Miše Radivojevića, kao Bruno u filmu “Vukovar, jedna priča” (1994) Bore Draškića, Voja u “Rođen kao ratnik” (1994) Gvida Zurlija, u nekoliko TV filmova, kao i u hit serijama devedesetih godina “Srećni ljudi” (kao Roki, telohranitelj Ozrena Soldatovića koga je igrao Dušan Golumbovski ) i “Otvorena vrata” u kojoj se pojavljuje u dve uloge, kao Stojan i kao policajac.

Taksiste je igrao i u “Nebeskoj udici” (2000) Ljubiše Samardžića, TV filmu “Rondo”, snimljenom godinu kasnije, kao i u seriji “Lisice” Gorčina Stojanovića iz 2003. godine. Kao policajac je pojavio i u “Kordonu” Gorana Markovića (2002), kao stražar u “Malom svetu” (2003) Miloša Radovića, a iste godine i kao gangster u “Sjaju u očima” Srđana Karanovića.

Publika ga pamti i kao Stanoja u “Crnom Gruji” (2003), dok u filmskom pandanu te serije pod nazivom “Drug Crni u NOB-u” (2009) igra nekoliko uloga. Sredinom prošle decenije snima i zapaženu ulogu u filmu “Kad porastem biću Kengur”, gde igra Mileta.

U Šotrinoj “Ivkovoj slavi”, prikazanoj kao film i kao serija Daničić igra Trifuna, a potom se pojavio i u nizu drugih TV serija (“Pozorište u kući”, “Mile protiv tranzicije”, “Vratiće se rode”, “Ranjeni orao”, “Jesen stiže, dunjo moja”, “Greh njene majke”, “Selo gori, a baba se češlja”, “Žene sa Dedinja”, “Santa Maria della Salute”, “Vojna akademija”, “Nemanjići”, “Delirijum tremens”, “Kamiondžije” i “Klan”, gde je igrao trenera).

Pored često komičnih uloga u filmovima i serijama, Daničić je snimio i dokumentarne filmove poput “Gde cveta limun žut” (2006), “Kneževina Srbija” (2008) i “Kraljevina Srbija” (2008).

Komentari

Vaš komentar