"Simbol šoubiza, Jugoslavije, našeg odrastanja i otkrivanja seksualnosti": "Lepa Brena prodžekt" u Bitef teatru

Koncept i režiju ove predstave potpisuju Vladimir Aleksić i Olga Dimitrijević, a u komadu "Lepa Brena prodžekt" igraju Jovana Belović, Jasna Đurićić / Aleksandra Janković, Jelena Ilić, Tijana Marković i Anđela Jovanović u alternaciji, kao i sam Vladimir Aleksić.

Komad, nastao po tekstovima Olge Dimitrijević, Vedrane Klepice, Slobodana Obradovića, Maje Pelević i Tanja Šljivar, prvi put je izveden u decembru 2019. u Bitef teatru.

Projekat nije zamišljen kao biografska predstava, već da kroz najveći šoubiznis simbol Jugoslavije ispriča storiju o kompleksnosti i unutrašnjim kontradikcijama u poslednje četiri decenije na ovim prostorima, o njegovim društveno-političkim transformacijama, ponosu i bolu, razočarenjima i nadi, ali i o nama samima.

Lepa Brena je, podsećaju autori komada, najveća zvezda Jugoslavije, simbol šoubiznisa i prosperiteta bivše nam zemlje. Karijera koju je počela u turbulentnim osamdesetim godinama kao da prati sve socijalističke i postsocijalističke kulturne, političke i ekonomske transformacije koje su se desile s Jugoslavijom, uključujući i raspad zemlje i njenu stidljivu reinvenciju u kulturnom prostoru. U figuru Lepe Brene upisane su teme šoubiznisa, odnosno tržišno-kapitalističkog funkcionisanja u socijalističkoj ekonomiji osamdesetih; potom rata, tranzicije na kapitalizam i gomilanje bogatstva, i na koncu - nostalgije za starom zemljom. Istovremeno, figura Brene neminovno spaja društveno-politički kontekst sa našim ličnim istorijama, afektima, i življenim iskustvom.

"Lepa Brena je za nas, ali verujemo i za mnoge druge - simbol; i stare zemlje, i našeg odrastanja, i otkrivanja seksualnosti", poručuju autori.

Predstava podrazumeva istraživanje različitih izvođačkih praksi, od strane autorskog tima i pet izvođača na sceni. Dakle pet Brena kroz monološke iskaze kontekstualizuju temu projekta, problematizuju je i stupaju u međusobne odnose, tvoreći tako od niza monologa jednu široku dijalošku formu.

Projekat mobiliše različite jezike glumačkog i plesnog, te muzičkog teatra, stvarajući poligon za razvoj imverzivnog pozorišnog događaja, gde svi učesnici predstave stupaju u dijalog sa navedenim tematskim okvirom i naslagama sopstvenog sećanaj i ličnim iskustvom kao primarnim kontekstom razumevanja naše kolektivne prošlosti.