U Rumuniji su potučeni do nogu, ali ruski sateliti i dalje ordiniraju Evropom: Ovo su evropski desničari koji podržavaju Moskvu

Ali, iako je rumunski model trenutno odbacio proruskog ekstremistu, to je izuzetak – ne pravilo.

Evropski kontinent poslednjih godina beleži uspon desničarskih partija koje se protive imigraciji, negoduju protiv birokratije iz Brisela i sve češće pokazuju otvorene simpatije prema Rusiji.

Orban i Fico - najveća podrška Rusiji

U toj mreži evropskih desničarskih partija koje imaju bliske ili simpatizerske stavove prema Rusiji posebno se izdvajaju lideri poput Viktora Orbana u Mađarskoj i Roberta Fica u Slovačkoj. Orban, premijer Mađarske i lider stranke Fides, godinama otvoreno koketira s Kremljom – protivi se oštrijim sankcijama protiv Rusije, sabotira zajedničke odluke EU o vojnoj pomoći Ukrajini i promoviše narativ da „Evropa vodi rat koji nije njen“. Orbanova politika otvoreno slabi evropsko jedinstvo prema Moskvi i sve češće ga stavlja u ulogu Putinovog najpouzdanijeg saveznika unutar EU.

Slično deluje i slovački premijer Robert Fico, koji se nakon povratka na vlast vratio starim pozicijama – kritikuje Zapad, poziva na prekid pomoći Ukrajini i širi sumnju u ulogu NATO-a. Fico otvoreno tvrdi da „rat u Ukrajini nije ni crno ni belo“, promovišući narativ koji se preklapa sa zvaničnom retorikom Kremlja. Njihovo političko delovanje ne samo da destabilizuje zajednički evropski front, već direktno osnažuje ruski uticaj u regionu.

Nemačka – AfD u izolaciji, ali sa sve većom podrškom

AfD je proglašena za „provereno desno ekstremnu“ stranku, ali njena popularnost među biračima raste. Iako formalno izolovana, partija koristi svaki bezbednosni, migrantski ili evropski spor kao priliku za politički rast – i često ponavlja narative koji se poklapaju s propagandnim linijama Moskve.

Francuska – Le Pen taktički distancirana, ali i dalje suštinski bliska

Nacionalno okupljanje Marin Le Pen ne prikazuje otvorenu proruskost, ali kontinuirano poziva na okončanje podrške Ukrajini i kritikuje NATO.

Njeno pozicioniranje kao „umerenije desnice“ pomoglo joj je da postane najjača opoziciona snaga u zemlji.

Holandija – Vilders, radikal koji vlada

Geret Vilders, lider Stranke za slobodu, poznat po oštrom antiislamskom i antievropskom stavu, predvodi najjaču partiju u holandskom parlamentu. Iako je pred izbore ublažio retoriku, njegova agenda ostaje populistička i evroskeptična – a njegovi stavovi prema Rusiji, iako suzdržani, uglavnom se uklapaju u narativ "mi nismo deo tuđih ratova".

Desnica na vlasti, ali ne nužno proruska

U Italiji, Đorđa Meloni vodi radikalno desničarsku vladu, ali je – za razliku od mnogih kolega – jasno protiv Rusije i podržava Ukrajinu.

Slično je i u Švedskoj, gde Švedske demokrate podržavaju vladu, ali nastoje da se distanciraju od proruskog diskursa zbog istorije ekstremizma.

Austrijska Slobodarska partija (FPÖ) je već dva puta bila deo vlasti i nalazi se među favoritima za sledeće izbore.

Iako javno ne ističe eksplicitnu podršku Rusiji, FPÖ se protivi sankcijama Moskvi i zagovara „neutralnost“ u ratu u Ukrajini – što praktično znači de facto podršku Kremlju.

Vučić i odnos prema Rusiji

Iako se predsednik Srbije Aleksandar Vučić retorički i institucionalno i dalje poziva na evropski put, njegovo nedavno prisustvo na vojnoj paradi u Moskvi jasno ukazuje na nastavak bliskih odnosa sa Kremljom. U trenutku kada većina evropskih lidera izbegava direktne kontakte s ruskim predsednikom Vladimirom Putinom, Vučićevo prisustvo na događaju koji simbolizuje rusku vojnu moć šalje poruku koja je sve manje kompatibilna sa deklarativnim opredeljenjem za evropske integracije.

Taj balans između Brisela i Moskve postaje sve manje održiv u kontekstu zaoštrenih odnosa Istoka i Zapada.

Pojačavaju se i veze između nekih srpskih političara i evropskih ekstremno desničarskih pokreta koji otvoreno podržavaju ruske interese. Tako je početkom marta u Beogradu, na sastanku koji je organizovao poslanik Dragan Stanojević sa liste Branimira Nestorovića („Mi, snaga naroda“), okupljena grupa političara sa ekstremno desnim stavovima iz više zemalja Evrope, uključujući i predstavnika nemačkog AfD, Maksimilijana Kraha. Prema izveštaju nemačkog T-portala, na ovom sastanku diskutovalo se o aneksiji delova Ukrajine, pod izgovorom „mirnog procesa“. Skup je poslužio kao platforma za zagovaranje preuzimanja ukrajinskih teritorija od strane susednih država, dok su kao opravdanje korišćeni navodi o potrebi zaštite etničkih manjina, što je taktika koju je još Putin koristio pred početak invazije. Stanojević, koji je predsednik Odbora za dijasporu i Srbe u regionu, navodno ima bliske veze sa ukrajinskim političarem u egzilu Viktorom Medvedčukom, poznatim po pro-ruskim stavovima, što dodatno potvrđuje složenost uticaja ruskih interesa kroz evropske desničarske mreže.