Bio heroj najužasnijh Olimpijskih igara, pa doživeo tragičnu smrt

No, pre svega - šta sve čovek može da radi u ovom gradu ako ga put, nekim sticajem okolnosti, navede put Okeanije?

Turisti koji su imali prilike da posete ovaj lučki grad koji se nalazi u Kanterberi regionu kažu da bi trebalo posetiti pre svega Kerolajn bej i tamošnju plažu, zatim muzej Južnog Kanterberija, Botaničku baštu...

Ali, pravi, što bi se reklo "skriveni dragulj" nalazi se na adresi "211 North Street", u okviru srednje škole "Timaru Boys". U pitanju je jedno drvo hrasta poznato kao - Hitlerovo drvo.

Posađeno 1936. godine, postalo je jedan od lokalnih simbola ovog grada, a sve to zahvaljujući mladiću po imenu Džek Lavlok.

Rođen u Krašingtonu 1910. godine Lavlok je upisao gore spomenutu srednju školu, gde je i počeo da se bavi atletikom. "Razbijao" je na svim poljima - uzoran učenik, predstavnik škole u atletici i boksu, trasirao je sebi put ka univerzitetu Otago, gde je studirao medicinu, a potom je otišao put Engleske i Oksforda. Uporedo sa školom rastao je i njegov doprinos na sportskom polju, pa je, kao rekorder Komonvelta, otišao na Olimpijske igre u Los Anđeles 1932. godine.

Tamo je zauzeo sedmo mesto na 1.500 metara, da bi prava "eksplozija" usledila četiri godine kasnije. Prvo je doduše 1934. godine stigao do zlata na Igrama Komonvelta, da bi 6. avgusta 1936. godine istrčao trku karijere i sa 3:47,8 stigao do zlata na Olimpijskim igrama u Berlinu.

Dobio je tu i sadnicu drveta hrasta, koje je odneo na mesto gde je sve počelo - u svoju srednju školu, i tamo ga zasadio.

Drvo je poznato kao Lavlokovo koliko i kao Hitlerovo drvo zahvaljujući legendi da ga je Novozelanđaninu, nakon šokantnog trijumfa, udelio upravo tadašnji kancelar Nemačke i najozloglašeniji čovek sveta.

No, istina je malo drugačija - Lavloku je ovo drvo dao Teodor Levald, prvo čovek Olimpijskog komiteta nacističke Nemačke, ali je uprkos tome i dan danas jedno od mesta na koje su lokalci ponosni.

A razlog je više nego tragičan. Ovaj sportista je po završetku karijere otišao put Sjedinjenih Američkih Držafva, ali je 1949. godine došlo do užasnog spleta okolnosti.

Iako se oženio 1945. godine i dobio dve ćerke, a potom počeo da radi u bolnici na Menhetnu, 28. decembra 1949. godine je krenuo kući ranije jer mu nije bilo dobro. Došao je do stanice metroa, izgubio svest - to mu se esto dešavalo nakon što je 1940. godine pao sa konja - i pao na šine. Nažalost, pre nego što su uspeli da ga spasu, na njega je naleto voz, čime je prekinut život jednog od najživopisnijih likova koji su nastupili na Olimpijskim igrama.