Posle 30 godina otkrivene tajne filma "Ubistvo s predumišljajem" - Selenić i Samardžić su se sukobili samo oko jedne stvari

Film rađen po romanu akademika Slobodana Selenića u režiji Gorčina Stojanovića spojio je dve paralelne ljubavne priče sa vihorom istorije, od Drugog svetskog rata do raspada Jugoslavije, kojima se ponavljaju slične situacije.

Nakon 30 godina od premijere filma otkrivene su tajne jednog od najboljih filmova svih vremena u domaćoj kinematografiji, prema mišljenju članova Jugoslovenskog odbora filmske umetnosti i nauke.

"Film je režirao Gorčin Stojanović, tada debitant, a uloge su poverene mladim afirmisanim glumcima, koje je ovaj film lansirao na sam vrh srpskog glumišta, Branki Katić, Nebojši Glogovcu, Ani Sofrenović, Sergeju Trifunoviću i Dragana Mićanoviću. Film je nastao po knjizi Slobodana Selenića, koja u vreme objavljivanja nije imala dobre kritike. Upravo to je isprovociralo Ljubišu Samardžića da pokaže Seleniću i iz toga pokrene film kakav danas znamo. Selenić je želeo da ga Samardžić režira, ali je ovaj to dugo odbijao jer se plašio da će film biti svrstavan na neku od tada zaraćenih strana srpske politike (one koje, realno, i danas postoje). "

"Jovan Ćirilov je predložio Gorčina Stojanovića, tada poznatog pozorišnog reditelja. Većina glumaca je stigla iz pozorišta, osim Branke Katića koja je već bila zvezda i sarađivala sa Smokijem Samardžićem. Mnogi se šale da je ova njena uloga nastavak na ulogu u kultnom filmu "Nije lako sa muškarcima". Glogovac, Sofrenović i Mićanović su brzo dobili svoje uloge, dok je bilo dileme oko toga ko bi trebao da igra majora Krsmana u scenariju opisanog kao "kopaoničkog bandita koji je ubio hiljadu ljudi i spavao sa hiljadu žena". Ekipi filma nije bilo jasno da li tako kompleksan lik može da iznese tada mladi Sergej Trifunović, ali ispostavilo se da je to bila jedna od njegovih najboljih uloga ikada, odnosno ona uloga posle koje su svi znali njegovo ime."

"Prema nekim pričama, lik majora Krsmana je inspirisan likom i delom Ratka Draževića. Čuvenog Partizana, bivšeg Oznaša filmskog radnika, kasnije direktora Avala filma. Dražević je, navodno, nakon perioda koji prati ovaj film, postao blizak filmskim krugovima, pa i disidentski orijentisanim autorima. Podržavao je njihovo stvaralaštvo i stao iza Saše Petrovića i njegovih "Skupljača perja" koji su osvojili Zlatnu palmu u Kanu. Kasnije je, pričalo se, želeo da napravi film koji će Jugoslaviji doneti Oskara, što se, nažalost, nije dogodilo."

Međutim, glavni autori sukobili su se oko jedne stvari.

"Selenić i Samardžić su zajedno radili na scenariju i sporili se, kako kažu, samo oko jedne stvari - psa. Samardžić je smatrao da glavna junakinja mora da ima neko biće pored sebe i "ugurao" je psa u priču, iako se Selenić protivio. Pisac je pred smrt pogledao film, kroz suze, rekao da je sve divno i da je Samardžić, koji je pored male uloge bio i producent filma, bio u pravu zbog psa", piše City Magazin.