0
Prvo kompletno izdanje "Autobiografije" Uroša Predića, jednog od najvećih srpskih slikara ikad, objavljeno je u izdanju kuće IK "Kvazar - budućnost čitanja".
Jedan od najznačajnijih srpskih slikara svih vremena Uroš Predić napisao je „Autobiografiju“ 1921. godine. Dopunjavao ju je dva puta nakon Drugog svetskog rata, ali su ti zapisi ostali u rukopisu.
I upravo objavljeno – prvo kompletno izdanje „Autobiografije“, nakon više od sedam decenija, donosi sva tri Predićeva memoarska zapisa, ali i niz njegovih fotografija i crteža, najavljuju iz kuće „Kvazar – budućnost čitanja“.
Autor kultnih slika, među kojima su „Kosovka devojka“, „Siroče na majčinom grobu“ i „Vesela braća“, u memoarskom delu otkrio je proces nastanka tih voljenih dela, ali i svoj zanimljiv životopis.
Prateći put slikara iz banatskog Orlovata, koji se proslavio u Beču, ali je ipak odlučio da se, kako je govorio, „oduži svom rodu“, knjiga pruža dragoceni prikaz ne samo umetničkog razvoja slikara, već i uzbudljivog života. U njoj će čitaoci otkriti okolnosti Predićevog prijateljstva s Mihajlom Pupinom i porodicom Dunđerski, ali i poznanstava sa najistaknutijim ličnostima srpske istorije 20. veka. Ovo kapitalno delo – „Autobiografija“ pruža i širu sliku društvenih previranja tokom nekoliko decenija burne istorije, u kojima je i slikar učestvovao.
Pisana krajnje pitkim i prijemčivim stilom, „Autobiografija“ Uroša Predića donosi jedinstveni uvid u intimni život velikog slikara, pružajući nam u isto vreme nenadmašni prikaz okolnosti njegovog umetničkog stvaralaštva.
Uroš Predić je rođen 1857. godine u Orlovatu, kao najmlađe dete u porodici. Nakon gimnazijskog školovanja, upisao je studije slikarstva na Likovnoj akademiji u Beču. Bio je prvi stipendista Matice srpske u oblasti lepih veština i umetnosti. Na Likovnoj akademiji u Beču radio je kao asistent od 1883. do 1885. godine, kad se vratio u Banat. Od 1909. do smrti, 1953. u 95. godini živeo je u Beogradu.
Bio je jedan od najplodnijih srpskih slikara, koji je za života iznedrio oko 1.700 radova. Istakao se u crkvenom slikarstvu, a njegovi ikonostasi se nalaze u pančevačkoj, bečejskoj, orlovatskoj i mnogim drugim pravoslavnim crkvama.
Autor je nekoliko desetina portreta istaknutih ličnosti iz kulturnog, društvenog i političkog života, a njegove slike s predstavama iz narodne mitologije, srpske istorije i života Banata među najvećim su dometima srpskog realizma.
Bio je član Srpske akademije nauka i umetnosti, prvi predsednik Udruženja likovnih umetnika i jedan od osnivača Društva „Lada“.
Po mnogima Predićeva „Kosovka devojka“ je najprepoznatljivija slika u srpskoj vizuelnoj kulturi, a „Siroče na majčinom grobu“ najdirljivije delo nacionalne istorije umetnosti. Zbog uloge koju je imao u srpskom društvu krajem 19. i u prvoj polovini 20. veka upamćen je kao jedan od najvećih srpskih slikara, dobrotvor i kulturni poslenik.
