Ispovest "Bilo jednom u Jugoslaviji" završio je pred smrt: "Gospodin Ivanji se tako radovao knjizi"

Književnik i prevodilac Ivan Ivanji, koji je za života napisao 26 romana, tri zbirke pripovedaka, tri knjige poezije, ali i drame, knjige za decu, memoare, eseje, preminuo je, podsetimo, 9. maja 96. godini.

Ivanji, koji je jedno vreme bio Titov prevodilac za nemački, a na ovaj jezik prevodio Kiša i Albaharija, odnosno na srpski Brehta, Borherta, Grasa, Jaspersa, radio i kao nastavnik nacrtne geometrije, novinar, umetnički direktor Savremenog pozorišta u Beogradu, zamenik upravnika Narodnog pozorišta, i ataše za kulturu i štampu u jugoslovenskoj ambasadi u Bonu polovinom sedamdesetih, objavio je poslednjih godina brojna dela za Lagunu.

Urednica u ovoj izdavačkoj kući dr Jasmina Radojičić, koja je s Ivanjijem sarađivala blisko do samoga kraja, podseća da je počeo da se bavi književnim radom pišući i objavljujući poeziju početkom pedesetih godina prošlog veka, da bi ubrzo uplovio u novinarske vode pišući najpre za list "Mladost", a onda i ostale veće novine u bivšoj Jugoslaviji.

- Nakon poezije Ivan Ivanji se oprobao u gotovo svim književnoumetničkim žanrovima, od kratkih priča preko naučnofantastičnih ili istorijskih romana, sve do romana za decu i autobiografske proze. Pisao je eseje o književnosti, istoriji i pozorištu. Prevodio je s mađarskog i nemačkog na srpski kao i sa srpskog na nemački jezik - navodi Radojičić.

Šira čitalačka publika, po sudu urednice Lagune, pamtiće Ivanjija po istorijskim romanima "Konstantin", "Dioklecijan" i "Julijan", koji oživljavaju vreme i okolnosti u kojima se u Rimskom carstvu širilo i ustoličavalo hrišćanstvo” Pamtiće ga i po delima inspirisanim različitim periodima iz piščevog života, poput romana "Titov prevodilac", "Guvernanta" ili romana "Moj lepi život u paklu", koji se, pored ostalog, bavi piščevim detinjstvom i periodom provedenim u nacističkim logorima.

- U poslednjoj knjizi "Bilo jednom u Jugoslaviji", koju smo upravo završili i kojoj se gospodin Ivanji mnogo radovao, autor govori o periodu neposredno nakon završetka Drugog svetskog rata sve do sedamdesetih godina prošlog veka. U ovoj ispovesti Ivan Ivanji piše o svojoj mladosti, književnim počecima, učešću na radnim akcijama i poznanstvima s nekim od najznačajnijih ljudi iz književnog i kulturnog života tog perioda - otkriva Jasmina Radojičić, dodajući:

- Iako će objavljivanje nove knjige početkom jula biti obeleženo tužnom činjenicom da Ivan Ivanji više nije s nama, ono se može tumačiti i kao metafora autorovog stvaralačkog principa, koji je podrazumevao kontinuirani, svakodnevni rad i neumornu radoznalosti da se razume i opiše svet oko sebe.

Bonus video: Obnovljena kuća Radoja Domanovića