EKSKLUZIVNO Zlatni iz Atine 30 godina kasnije: Zoran Savić, Saša Obradović i Mića Berić u specijalnom izdanju podcasta "Pick and roll"

Raiffeisen banka, prijatelj košarke. Bez greške u koracima, otvaranje računa za 15 minuta potpuno onlajn. Stvarno može.

Upravo u sredu, 2. jula, biće tačno 30 godina od istorijskog uspeha naše košarke. Od utakmice koju svi znamo, neki su je gledali, neki su je igrali, neki su o njoj slušali... A priča se o njoj i dalje, i zauvek će se pričati.

Prošlo je 30 godina od povratka košarkaških bogova tamo gde im je mesto, odakle su nepravedno bili sklonjeni i otkako su nam vratili veru. Prošle su tri decenije otkako je Jugoslavija u finalu za pamćenje srušila moćnu Litvaniju i osvojila zlatnu medalju.

Povratak na veliku scenu, bez poraza na celom turniru, nezaboravni momenti, antologijsko finale, sastav tima koji se zna napamet u pola noći, nemerljiv značaj jednog takvog uspeha... Evropsko prvenstvo u Atini 1995. godine predstavlja jedan od najznačajnijih i najemotivnijih događaja u istoriji naše košarke, a osvajanje zlatne medalje na prvom takmičenju posle sankcija i ratnih godina je nešto što se i dan danas posebno pamti.

Ta zlatna Atina 1995 - suze, znoj i ponos - 30 godina kasnije Miroslav Berić, Zoran Savić i Saša Obradović zajedno u specijalnom izdanju podcasta "Pick and roll", a ekskluzivna epizoda biće na Nova.rs upravo 2. jula od 20 časova.

Sećate li se tog osećaja? Onog trenutka kada je Sale Đorđević pogodio svoju devetu trojku, kada je Predrag Danilović zakucao preko Arvidasa Sabonisa, kada je cela Atina bila protiv "plavih"?

To nije bila samo utakmica, to je bila borba kao nijedna druga i trijumf generacije koja je, nakon godina izolacije i sankcija, pokazala svetu da su naši košarkaški bogovi ponovo tu. To je bio dan kada nam je reprezentacija vratila osmeh na lice zbog košarke i najavila godine radosti.

Zato, ekskluzivno u podcastu "Pick and roll" evociramo uspomene iz Atine nakon tri decenije od istorijskog trijumfa kroz sećanja heroja kao što su Saša Obradović, Zoran Savić i naš Miroslav Berić, inače i domaćin podcasta.

Spremite se za jedinstveno putovanje kroz vreme, po prvi put okupljamo trojicu legendi iz zlatne generacije 1995. zajedno u podcastu koji je kao nijedan drugi.

Ne propustite jedinstvenu priliku da čujete neispričane priče, brojne anegdote i neponovljive emocije od trojice asova koji predstavljaju tihu snagu i vernog šutera, borca ispod koša i majstora reketa, onog pravog plejmejkera i lidera.

Berić, Savić i Obradović otkriće kako je izgledalo pripremati se za povratak na veliku scenu, kakve tenzije su vladale na terenu i oko njega, šta se zaista dešavalo iza kulisa čuvenog finala protiv Litvanije i kako su doživeli onaj epski doček na balkonu. Pričali smo i o posebnim trenucima koje možda niste znali, ali i o tome kako vide današnju košarku u poređenju sa onom iz '95.

Zato obavezno budite uz Nova.rs 2. jula, ali i pre i posle toga, ovo je specijalni "Pick and roll" koji ne smete da propustite – proslavimo zajedno 30 godina od mnogima najdražeg zlata i podsetimo se kako je to sve izgledalo.

Povratak Jugoslavije posle sankcija i pokoravanje Evrope 1995.

Posle tri godine tišine i nepravde, naši momci su se jedva, preko naknadnih kvalifikacija u Sofiji, dokopali Atine. Ali tamo, pod grčkim nebom, desila se magija. Pod vođstvom neponovljivog Dušana Dude Ivkovića, "plavi" su otišli po zlato gazeći sve pred sobom - bez ijednog poraza. Grupna faza bila je samo zagrevanje za lekcija celoj Evropi da sazna ko se to vratio.

Jugoslavija - Grčka 72:67

Jugoslavija - Litvanija 96:89

Jugoslavija - Nemačka 92:82

Jugoslavija - Švedska 105:62

Jugoslavija - Izrael 87:74

Jugoslavija - Italija 87:74

Na startu nokaut faze pala je Francuska (104:86), a onda je usledio duel za infarkt protiv domaćina Grčke u polufinalu i trijumf rezultatom 60:52. I onda, taj 2. jul 1995. godine – dan kada je dvorana "OAKA" ključala tokom antologijskog finale u Atini.

Protivnik moćna Litvanija sa Arvidasom Sabonisom, Šarunasom Marčuljonisom, Rimasom Kurtinaitisom, Arturasom Karnišovasom... To nije bio meč, to je bio rat nerava uz srce na terenu i svaku kap znoja prolivenu u omiljenom dresu.

Na kraju je rezultat 96:90 ispričao priču o herojstvu. Junak, prvi među jednakima, Aleksandar Đorđević sa neverovatnim 41 poenom, od čega devet trojki u simultanki za pamćenje. Sećate se svi i onog zakucavanja Predraga Danilovića preko Sabonisa - ta drskost i snaga kao poruka da smo se vratili.

Tenzije su bile tolike da su Litvanci pretili da napuste teren, a grčka publika je, iako nama inače naklonjena, bila protiv. Samo da se dolije ulje na vatru. Ali, "plavima" niko i ništa tada nije mogao.

Silazak Hrvatske s postolja i "atinsko prokletstvo"

Tog 2. jula 1995. pamti se i jedan ružan detalj. Kada je himna "Hej Sloveni" počela da svira za naše šampione, hrvatski košarkaši, osvajači bronzane medalje, napustili su postolje! Taj potez, podstaknut političkim tenzijama iz turobnih 90-ih godina prošlog veka, ostavio je gorak ukus. I ne samo to...

Mnogi ga nazivaju i "atinskim prokletstvom", jer od tada hrvatska košarka nije osvojila nijednu medalju na velikim takmičenjima, a na neka nije uspela ni da se plasira.

Zlatni iz Atine

Sastav košarkaške reprezentacije Jugoslavije koja je osvojila Evrobasket 1995. godine činili su: Dejan Bodiroga, Predrag Danilović, Saša Obradović, Zoran Sretenović, Žarko Paspalj, Miroslav Berić, Aleksandar Đorđević, Željko Rebrača, Vlade Divac, Zoran Savić, Dejan Tomašević i Dejan Koturović. Svaki od njih je utkao deo sebe u to zlato na svoj način.

Predvodio ih je legendarni Dušan Duda Ivković uz koga je tih godina bio Željko Obradović dok samostalno nije potom preuzeo reprezentaciju.

Tu su bili i takozvani tihi heroji, jer ne donose titule samo oni koji su nosioci.

Miroslav Mića Berić, pouzdan šuter sa klupe, tihi radnik, ali svaki njegov poen bio je zlata vredan. Smirenost i preciznost bile su njegove vrline u momentima najveće tenzije. Zoran Savić, borac bez mane i straha. Njegova "tuča" sa Sabonisom pod košem bila je ključna. Savić je ginuo za svaku loptu, svaki skok, donoseći energiju i snagu kada je ekipi bilo najpotrebnije. Saša Obradović, nekada inteligentni plejmejker, danas sjajni trener, lider koji je u finalu pogodio onu presudnu trojku kada su se Litvanci opasno približavali. Njegova mirnoća pod pritiskom i danas se pamti.

I to zlato nije bilo samo simbol osvajanja Evrobasketa, nego više od same medalje - simbol povratka jednog naroda, potvrda da se duh ne može slomiti. Po povratku u Beograd, doček na balkonu Skupštine grada bio je spektakularan, nikad pre viđen, prvi takav, istorijski. To je bio početak tradicije koja traje i dan-danas, simbol zajedništva i ponosa koji nam je košarka donela i koji se kasnije preneo na ostale sportove.

Zato, kada se 2. jula setimo te 1995. godine, nećemo pamtiti samo poene i skokove, već emociju, suze radosnice i saznanje da su nam ti momci vratili veru i ponos nakon strašnih godina, i postali jedan od najvećih simbola naše košarke.

Zato, hvala vam, šampioni!

BONUS VIDEO Rekord Partizana i 43. pehar za Željka, Zvezda počela veliki remont