Evo gde zapravo počinje Beograd: Nije Bubanj potok, nije Vrčin, nije Kaluđerica

Nekome je to prvi pogled na Kaluđericu, nekome nadvožnjak kod „Laste“, a mnogima Istočna kapija predstavlja najsigurniji znak da je centar grada već blizu. Iskusniji vozači godinama su kao granicu doživljavali i Bubanj potok. Nekadašnja naplatna rampa bila je svojevrsna najava da je duga vožnja pri kraju.

Danas tu ulogu u velikoj meri ima naplatna stanica Vrčin. Kada je prođete, jasno je da do urbanog Beograda više nema mnogo. U istom delu puta pojavljuje se još jedan prepoznatljiv simbol – Avalski toranj, koji se izdaleka vidi i dodatno pojačava osećaj da se približavate glavnom gradu.

Međutim, administrativne granice Beograda nemaju mnogo veze sa tim subjektivnim osećajem.

Teritorija grada proteže se znatno dalje nego što većina putnika pretpostavlja.

Beograd počinje mnogo pre Kaluđerice

Ako pratite administrativne granice, u Beogradu ste već dok se oko vas još smenjuju brda, sela i pejzaž koji nema mnogo veze sa velikim gradom.

Jedan od znakova da ste na teritoriji Beograda mogu da budu i prigradske autobuske linije, poput linije 493 za Mladenovac.

Mnogi bi kao početak Beograda označili Mali Požarevac. Iako se odatle do centralnih gradskih naselja još prilično vozi, ovo područje već pripada široj teritoriji glavnog grada. Tek nakon toga slede Begaljičko brdo, Vrčin i druga mesta koja vozačima deluju kao prirodniji uvod u Beograd.

Ali ni Mali Požarevac nije prva tačka.

Pre njega nalazi se petlja kod Umčara. Sa nje se skreće ka naseljima gročanske opštine – Umčarima, Pudarcima, Brestoviku i Dražnju.

Upravo zato bi neko ko dobro poznaje administrativnu kartu Beograda mogao da kaže da je tu već nesumnjivo ušao na teritoriju grada.

Ipak, postoji još jedno iznenađenje.

Beograd, praktično, počinje kod Smedereva

Ako se granice posmatraju sasvim precizno, Beograd počinje još ranije – toliko rano da bi se moglo reći da deo njegove teritorije zalazi gotovo do Smedereva.

Ključna tačka je petlja Vodanj.

Sa nje put vodi ka istoimenom smederevskom naselju, a zatim dalje prema Smederevu. Međutim, jedan mali deo prostora oko petlje katastarski pripada opštini Grocka, odnosno teritoriji grada Beograda.

U blizini se nalazi i malo beogradsko naselje Živkovac.

Većina ljudi koja ovom trasom prolazi verovatno nikada nije čula za njega, između ostalog i zato što njegovo ime nije istaknuto na putokazima na auto-putu.

Živkovac je malo naselje sa svega nekoliko ulica i oko 300 stanovnika. Jedan put iz njega vodi prema Vodnju, a drugi prema Umčarima.

Upravo položaj ovog malog mesta najbolje pokazuje koliko su stvarne administrativne granice Beograda udaljene od slike koju većina ljudi ima o glavnom gradu.

Zato, kada se posle dugog puta iz pravca juga vraćate u Beograd, možda možete da se utešite jednom činjenicom – na teritoriju grada ušli ste mnogo ranije nego što pogled kroz prozor automobila može da vam sugeriše.

Izvor: Kaldrma