Odluka Vrhovnog suda: Vranjancu 20 godina robije, ubio ženu zbog ljubomore

Stojiljković je 30. decembra 2024. godine nepravnosnažnom osudom Višeg suda u Vranju osuđen na 20 godina robije. On je, kako se navodi u sudskoj odluci, “u stanju smanjene uračunljivosti, ali ne i bitno, usled stanja pripitosti ili lakog napitog stanja, iz niskih pobuda lišio života svoju suprugu preokupiran idejama neverstva i ljubomore do nivoa paranoidnog mišljenja, kao i zbog pokretanja postupka za razvod braka od strane oštećene.

Svestan svog dela čije je izvršenje hteo, kao i svestan da je njegovo delo zabranjeno kuhinjskim nožem, koji je držao u desnoj ruci, sečiva dužine 11 cm, ušao je u spavaću sobu gde je oštećena ležala na bračnom krevetu. Na leđima i zamahujući najmanje tri puta ovim nožem, ubo je oštećenu u predelu leve nadlaktice, posekao je u predelu prednje strane vrata, pri čemu je prstima leve ruke stezao u predelu lica i vrata sa desne strane, nanevši joj tako zbirno tešku telesnu povredu opasnu po život usled kojih je oštećena, zbog prestanka disanja i srčanog rada, uzrokovanog spoljašnjim i unutrašnjim iskrvarenjem iz rascepa zida desne brahicefalične vene duž kanala ubodine vrata, ubrzo preminula”, naveo je sud.

Stojiljkovićeva odbrana podnela je na ovu presudu žalbu Apelacionom sudu u Nišu, ali je ova pravosudna institucija 27. maja 2025. godine odbila kao neosnovanu.

Njegov branilac nakon toga podnosi vanredni pravni lek Zahtev za zaštitu zakonitosti Vrhovnom sudu tražeći da se presude niškog i vranjskog suda preinače i Stojiljković oglasi krivim za obično ubistvo (za koje je predviđena zatvorska kazna od pet do 15 godina) ili da ih ukine i predmet vrati na ponovno odlučivanje.

Stojiljkovićev branilac je smatrala da je prethodnim presudama povređen Krivični zakon jer u delu njenog klijenta ne postoje obeležja teškog ubistva. Po njenoj oceni, ljubomora koja je utvrđena kao motiv zločina, ne predstavlja nisku pobudu, što je kvalifikatorna okolnost za postojanje krivičnog dela teško ubistvo.

Vrhovni sud je bio drugačijeg mišljenja, pa je citirao čl 114 st 1 Krivičnog zakonika koji propisuje da teško ubistvo vrši onaj ko drugog liši života iz koristoljublja, radi izvršenja ili prikrivanja drugog krivičnog dela, iz bezobzirne osvete iz iz drugih niskih ponuda.

"Po nalaženju ovoga suda u konkretnom slučaju ljubomora okrivljenog je prevazišla normalnu dozu ljubomore koja postoji među supružnicima, a koja je društveno prihvatljiva i prešla u nisku pobudu. S obzirom da je okrivljeni preokupiran idejama neverstva i ljubomore do nivoa paranoidnog mišljenja, kao i zbog pokretanja postupka za razvod braka od strane oštećene, kuhinjskim nožem naneo zbirno tešku telesnu povredu opasnu po život u vidu ubodne rane, prednje leve strane vrata, ubodnu ranu leve nadlaktice, 5 nagnječina kože lica i vrata, usled kojih je oštećena, zbog prestanka disanja i srčanog rada, uzrokovanog spoljašnjim i unutrašnjim iskrvarenjem iz rascepa zida desne brahicefalične vene duž kanala ubodine vrata, ubrzo preminula. S obzirom da iz izreke pravnosnažne presude proizilaze svi objektivni i subjektivni elementi krivičnog dela teško ubistvo iz člana 114. stav 1. tačka 5 KZ, za koje je okrivljeni oglašen krivim i osuđen, to su kao neosnovani ocenjeni navodi branioca okrivljenog kojima se ukazuje na povredu krivičnog zakona iz člana 439. tačka 2 ZKP", navodi se u odluci Vrhovnog suda u koju smo imali uvid.