Gde su Goksi i Lazar: Nestanak navijača uvod u rat podzemlja

Pažnju na navijače skrenulo je pokušaj ubistva Aleksandra Šarca u garaži TC Ušće, koji je navodno bio u sukobu sa pojedinim navijačkim vođama. Teorija i spekulacija o tome šta se krije iza svih ovih događaja, ima nebrojano, a najglasnija je ona da sve zapravo ima veze sa trenutnim stanjem u državi i predstojećim kadrovskim promenama. Upravo je ta teorija najodgovornija za činjenicu što su u žiži javnosti upravo događaji  sa kojima se povezuju navijačke grupe, a posebno nestanci dvojice njihovih - Gorana Veličkovića Goksija i Lazara Vukićevića.

Goran Veličković Goksi (33) nestao je 3. avgusta u centru Beograda i od tada mu se gubi svaki trag. Goksi je od ranije poznat policiji, ali i javnosti, kao jedan od vođa navijača Partizana. Zajedno sa Milošem Radosavljevićem Kimijem povukao se sa južne tribine i osnovao navijačku grupu "Partizanovci", koja je poslednjih meseci neaktivna. Pre nestanka, Veličković se nalazio u Centralnom zatvoru jer je protiv njega vođen istražni postupak, ali je iz pritvora izašao u martu.Pre nekoliko dana, prema informacijama koje su se pojavile u medijima, a na koje MUP još uvek nije reagovao, nestao je i Lazar Vukićević, koji se takođe dovodio u vezu sa navijačko-kriminalnim poslovima. Postao je poznat nakon što je iz pištolja ranio Nikolu Vavića, brata tada vođe navijačke grupe sa juga "Alkatraz" Aleksandra Vavića, i Miloša Nikolića januara 2017. godine u jednom klubu na Terazijama. Motiv pucnjave navodno je bio raniji sukob, a Vukićević je u avgustu 2017. godine sklopio sporazum sa tužilaštvom o priznanju krivice kojim je osuđen na godinu i osam meseci zatvora.Tri meseca nakon što je odslužio kaznu, 7. oktobra 2019. godine, "porše" njegovog oca Milorada Vukićevića dignut je u vazduh, a sumnjalo se da je bomba bila namenjena upravo Lazaru. Pukom srećom, zbog nestručno postavljenog eksploziva, Vukićević je izbegao smrt. Samo tri nedelje kasnije, usledio je novi navijački obračun, u kome je, slučajno ili ne, ubijen jedan od vođa "Alkatraza" Ljubomir Marković Kića (37).

Marković je ubijen ispred benzinske pumpe u beogradskom naselju Pašino brdo, a likvidator, koji još uvek nije otkriven, ispalio je u njega najmanje šest hitaca. Prema informacijama izvora Blica, ubica je imao dobru logističku podršku jer je krenuo u napad uprkos mnogobrojnim kamerama postavljenim u okolini.

Pojedini mediji su nakon zločina izveštavali da je Marković ubijen jer je nameravao da formira novu navijačku grupu sa Goranom Klještanom, zvanim Boske, vođom navijačke grupe "Šedouz", koji je preminuo tri nedelje pre ubistva Markovića, od srčanog udara u teretani. Ostvarivanje plana navodno je nastavio njegov brat, a ubrzano okupljanje pripadnika, uzbunilo je navodno druge grupe. Posle Kićinog ubistva, manja grupa koju je predvodio njegov prijatelj Vladimir Maljković, bivši istaknuti član "Alkatraza", napustila je jednu utakmicu, zajedno sa poznatim navijačem Milošem Radisavljevićem Kimijem. Upravo je njegova grupa potvrdila da se nešto događa među Partizanovim navijačima, kada su na utakmici u decembru prošle godine razvili transparent na kom je pisalo "Ovaj stadion više nije mesto za navijače Partizana".

Nakon ovih dešavanja, početkom januara 2020. godine pojavio se video snimak na kom vođa "Partizanovaca" Rade Petrović, koji je bio u jako dobrim odnosima sa ubijenim Markovićem, izjavljuje da je zajedno sa Milošem Radisavljevićem Kimijem izdao Partizan. Potom se pojavio još jedan snimak, na kome se vidi kako govori Veljko Belivuk, zvani Velja Nevolja, vođa "Janjičara" a tada "Princip", koji pozdravlja Kimija i poručuje mu da je on "sledeći" i kako treba da se spremi za njihov dolazak.

Sukob između navijača otpočeo je kada su Petrović i Kimi pokušali da osvoje južnu tribinu dovođenjem Splićana, a što se završilo krvavo. Upravo tada su i proterani, a tribinu su, prema pisanju medija zauzeli  ''Janjičari'' i ''Alkatraz''.