Osvojio 13 medalja, pet velikih zlata: Čudesna igra sudbine Praje Dalipagića, prekršen dogovor i Kuća slavnih kao posledica

Rođen 27. novembra 1951. godine, Dalipagić je košarkom počeo da se bavi sa 18 godina, da bi 1971. sa nepunih 19 nastupio na jednom meču revijalnog karaktera na otvaranju dvorane u Zvorniku.

Sudbina je htela da Dalipagić u dresu selekcije koja je predstavljala Bosnu i Hercegovinu protiv Srbije bude najbolji, zbog čega je čuveni Ranko Žeravica, tadašnji selektor reprezentacije Jugoslavije koji se našao na meču, i novopečeni trener Partizana, Dalipagića želeo da dovede među crno-bele.

Ali, tu se dogodila neverovatna igra sudbine. Naime, Dalipagić je pristao, ali pod uslovom da crno-beli, koji su tada ispali iz društva najboljih, obezbede povratak u Prvu ligu. U međuvremenu se dogovorio sa Jugoplastikom.

Sistem takmičenja je tada bio drugačiji, Druga liga je igrana tokom leta, a Partizan je uspeo da se vrati u elitu, pa je Dalipagić ispunio reč datu Žeravici.

Usledila je prvo šestomesečna kazna nakon žalbe Jugoplastike, potom je ona preinačena u nekoliko nedelja, a potom započeo da gradi put ka legendi.

Sa Paritzanom je osvojio dve titule prvaka, dva Kupa Koraća...

Bio je proglašen za najboljeg sportistu Jugoslavije 1978. godine, dva puta je bio najboli igrač Evrope (1978. i 1979), potom je 1991. godine uvršten među 50 najboljih igrača od strane FIBA.

Takođe, igrao je i u Italiji, a posebno se istakao u dresu Venecije, gde je jednom prilikom ubacio čak 70 poena:

No, posebno je impresivna njegova karijera u dresu reprezentacije Jugoslavije.

Od debija za nacionalni tim 1973. godine, narednih 13 godina Dalipagić je bio najbolji igrač selekcije - ubacio je ukupno 3.700 poena, više od bilo kog igrača u dresu reprezentacije.

A na sve to dodao je još i 13 medalja - šest zlatnih (Olimpijske igre u Moskvi 1980, Svetsko prvenstvo na Filipinima 1978, Evropsko prvenstvo 1973. u Španiji, 1975. u Jugoslaviji i 1977. u Belgiji, Mediteranske igre u Alžiru 1975. godine), tri srebrne (1976. u Montrealu na OI, 1974. godine na SP u Portoriku, 1981. godine na EP u Čehoslovačkoj), te četiri bronze (1984. godine na OI u Los Anđelesu, na SP 1982. u Kolumbiji i 1986. godine u Španiji, te na EP 1979. u Italiji).

Po završetku karijere radio je kao trener, ali bez većih uspeha.

Dalipagić je uvršten u Košarkašku kuću slavnih u Springfildu 2004. godine, dok je u FIBA Kuću slavnih primljen 2007. godine.

Preminuo je u 74. godini.

BONUS VIDEO