Neša Paripović "gleda u svemir": Prva izložba kultnog umetnika u Beogradu posle mnogo godina

Poslednja izložba u ovoj godini u B2 galeriji donosi osvrt na delo poznatog beogradskog umetnika Neše Paripovića.A bio je član čuvene šestorke iz SKC-a, koja je obeležila našu umetnost od sedamdesetih godina 20. veka, specifične po stavu "umetnik u prvom licu".Nakon poslednje izložbe organizovane u Muzeju savremene umetnosti 2006. godine Neša Paripović na postavci u B2 galeriji publici predstavlja većinu svojih dela, uključujući i saradnju sa Dah teatrom, tokom koje su nastali plakati i objekti. Specifičnost izložbe jeste i rad koji će prvi put moći da se vidi - "Šešir bez naziva" iz 2012, nakon kojeg Paripović više nije radio.

Tekstove za izložbu su priredili Ješa Denegri, koji se osvrće na celokupno delo autora i sam umetnik koji u stavu pod nazivom "Gledanje u svemir" objašnjava svoje učestvovanje u umetnosti.Paripović svoje umetničko delovanje počinje u burnoj društvenoj i kulturnoj atmosferi ranih sedamdesetih, kada se zasnivaju i primenjuju novi izražajni jezici i uvode nove umetničke discipline, podseća Ješa Denegri u tekstu za katalogu izložbe, dodajući:

- To je pojam privremenog multimedijalnog produkta kao dela umetnika čiji se nastupi odvijaju u projekcijama filma i videa, nastalih upotrebom kamere, u performansima u galerijskim, ali i izvan galerijskim uslovima, sa ciljem ispoljavanja i evociranja umetnikovih sopstvenih egzistencijalnih, društveno-političkih i ukupnih životnih iskustava saopštenih sa izrazito ličnih i subjektivnih stanovištva govorom umetnika "u prvom licu".

Ceo odnos Paripovića, kako priznaje Denegriju, prema umetničkom radu polazi od momenta kada je napustio slikarstvo. To je ključni trenutak.- Radio sam drugim sredstvima, daleko od slikarstva i onda sam napravio nekoliko filmova, fotografija, konceptualnih profila a tu se skrivalo nešto vrlo važno. To je u vezi sa filozofskom pričom kako radovi nastaju, tj. kako filozofi postavljaju svoje otkriće. Ne prave ga tako što prave proizvodnju. Filozofija tj. otkriće u filozofiji nema proizvodnju za razliku od slikarstva koje je imalo ogromnu proizvodnju. Proizvodnju kao fabrika. I tu je propast i kraj cele umetnosti, slikarske takođe.U svom radu ugleda se na filozofiju koja ne proizvodi dela. Veliki filozofi žive, kako precizira, desetinama godina ali ne proizvode seriju dela za davanje ili prodaju:

- Imaju jezgro pronalaska u dobu blizu tridesete, četrdesete godine, kad forsiraju svoje filozofsko otkriće i ono se više ne dešava u ponavljanju već se dešava samo u otkriću daljih podataka u vezi centra tog filozofskog otkrića. Tako da se ne radi o produktivnosti, ona ne postoji, već postoji samo jedan pronalazak koji se obogaćuje, pronalazi, preporučuje i na razne načine upućuje poznavaocima i drugima. Meni je to filozofsko iskustvo bilo centralno, jednostavno sam ga video. U tom iskustvu nema serijske proizvodnje, niti prodaje slika ili knjiga ili dela iz drugih disciplina, što prelazi u banalnost, već fokus ostaje na jednom ili dva dodira u jednom periodu uzrasta, koncepcije, želje ili nekog određenog dešavanja ali fiksiranog u jednom dobu. To je u filozofiji poznato. U jednoj tački života ovo je opredeljenje - reči su Neše Paripovića.Izložba će trajati do kraja januara u galeriji u Balkanskoj 2.Bonus video: Jesenja izložba ULUS-a