Pacijenti u Srbiji koji obole od ove vrste raka jedini u regionu osuđeni na terapije stare pola veka: Savremeni lekovi postoje, ali po njih moramo u Crnu Goru ili Bosnu

Povodom Nacionalnog dana borbe protiv limfoma, Udruženje obolelih od limfoma „LIPA“ skreće pažnju na ključne potrebe pacijenata sa limfomima, uključujući Hočkinov limfom i difuzni B krupnoćelijski limfom (DBKL), uz današnji fokus na Hočkinovom limfomu.

Svake godine u Srbiji Hočkinov limfom se dijagnostikuje kod oko 250 pacijenata, najčešće mladih ljudi u periodu života kada tek grade porodicu i karijeru. Bolest se često razvija neprimetno, pa se kod čak 40 odsto obolelih dijagnoza postavlja u uznapredovalom stadijumu, a izbor terapije na početku lečenja u najvećoj meri određuje ishod bolesti. Upravo zato je poruka kampanje „Curi nam vreme“ jasna: savremena terapija postoji i treba da bude dostupna na početku lečenja, ali pacijenti u Srbiji do nje i dalje dolaze prekasno.

"Iako se Hočkinov limfom u Srbiji javlja približno jednako često kao i u zemljama regiona, naši pacijenti imaju lošije šanse da prežive. To je zaključak detaljne analize koja pokazuje jasnu vezu između veće smrtnosti i nedostupnosti ciljane biološke terapije u prvoj liniji lečenja. Dok pacijenti u zemljama regiona ovu terapiju dobijaju odmah, kada ona pruža najbolju šansu za izlečenje, u Srbiji je ona i dalje rezervisana za kasnije faze bolesti", kaže Maja Marković, predsednica Udruženja obolelih od limfoma „LIPA“.

Posledice su teške, više povrataka bolesti, komplikovanije lečenje i, ono što je najtragičnije, izgubljeni mladi životi.

"U 21. veku ne sme da bude presudno u kojoj se zemlji neko razboli, jer mesto lečenja ne sme da određuje šanse za preživljavanje", ističe Marković.

Kod uznapredovalog Hočkinovog limfoma preživljavanje u najvećoj meri zavisi od terapije koja se primeni na samom početku lečenja.

"Savremeni klinički podaci pokazuju da primena ciljane biološke terapije na početku lečenja omogućava izlečenje kod gotovo 95 odsto pacijenata i značajno povećava stopu preživljavanja. Uprkos tome, u Srbiji se ova terapija i dalje primenjuje tek nakon povratka bolesti, kada su šanse da bolesnik preživi značajno manje. Dodatno zabrinjava činjenica da u Srbiji i dalje određen broj pacijenata izgubi život u prvih pet godina od dijagnoze, iako je reč o bolesti kod koje savremeni terapijski pristup može dovesti do izlečenja. Zato je važno da pacijenti dobiju terapiju koja daje najbolje rezultate onda kada ima najveći efekat, na početku lečenja", objašnjava prof. dr Predrag Đurđević, rukovodilac Klinike za hematologiju Univerzitetskog kliničkog centra Kragujevac.

Pacijenti u Srbiji dodatno gube dragoceno vreme i tokom dijagnostičkog procesa, koji često traje mesecima, dok bolest u međuvremenu napreduje.

"Kada lečenje konačno počne, pacijenti u Srbiji se i dalje suočavaju sa terapijama starim više od pola veka koje ne dovode do izlečenja kod čak trećine obolelih. Radi se o toksičnim citostaticima koji mogu ostaviti trajne posledice po srce, pluća i reproduktivno zdravlje", kaže dr Mila Purić, specijalista interne medicine, hematolog u Institutu za onkologiju i radiologiju Srbije.

Pacijent oboleo od Hočkinovog limfoma koji se leči na teret zdravstvenog fonda Srbije, ističe ona, danas nema istu dostupnost savremenim terapijama kao pacijent koji se leči na teret zdravstvenih fondova Republike Srpske ili Crne Gore.

"Naši pacijenti i dalje ne mogu da prime ciljanu biološku terapiju na početku lečenja, kada im je najpotrebnija. Zbog toga su njihove šanse za izlečenje, za dugotrajan, zdrav i produktivan život već na početku lečenja značajno smanjene", kaže dr Purić.

Udruženje LIPA apeluje na nadležne institucije da pacijentima u Srbiji omoguće dostupnost ciljane biološke terapije u prvoj liniji lečenja uznapredovalog Hočkinovog limfoma jer ovim pacijentima curi vreme.