Pomen glumici Oliveri Marković u Sabornoj crkvi

Rođena je kao Olivera Đorđević 3. maja 1925. godine, u Beogradu. Završila je Drugu žensku gimnaziju, a potom upisuje Istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu. Paralelno je studirala i Fakultet dramskih umetnosti, na kom je diplomirala 1952. u klasi profesora Mate Miloševića. Bila je član Beogradskog dramskog pozorišta od 1951. i tu je stekla popularnost ulogama u predstavama "Mačka na usijanom limenom krovu“ Tenesi Vilijamsa (prva glumica u kombinezonu na domaćoj sceni), u Krležinom "Vučjaku", "Tri sestre" Čehova, "U Karolini Riječkoj", "Dobrom čoveku iz Sečuana" i "Majci Hrabrost" Bertolda Brehta, Milerovom "Lovu na veštice" ili Šoovom "Pigmalionu". Potom je bila članica Narodnog pozorišta, često je gostovala i u Ateljeu 212 i Jugoslovenskom dramskom pozorištu.https://www.youtube.com/watch?v=Mn3A7jQ2A0wI privatno je bila vezana za ljude sa scene. Bila je udata za glumca Radeta Marković i iz tog braka sina Gorana, reditelja i pisca. Drugi suprug joj je bio takođe glumac Dušan Bulajić.U svom impozantnom umetničkom opusu, za šest decenija aktivnog bavljena glumom ostvarila je brojne i nagrađivane uloge u teatru, u više od 100 filmova, 40 TV serija, 50 radio drama. Osim lepote, šarma i glumačkog dara, publiku je zavela svojim zanosim interpretacijama ruskih romansi i šlagera, a kolege su posebno volele njenu duhovitost.Pored brojnih priznanja, među kojima su životna nagradu "Slavica" za uloge u jugoslovenskoj kinematografiji - ve Zlatne arene u Puli za uloge u filmovima "Službeni položaj" i "Balkan ekspres", Statueta zlatni ćuran u Jagodini, za životno delo, Savez dramskih umetnika joj je 1997. godine dodelio Dobričin prsten, najveće priznanje za životno delo. Ovu vest joj je saopštila Vida Ognjenović, a Olivera ju je na samo sebi svojstven način prokomentarisala: "Konačno ću dobiti vredan zlatni prsten“. Povodoom ove nagrade, objavljena je monografija Olivera Marković.Velika glumica preminula je 2. jula 2011, u 87. godini života. Sahranjena je u Aleji velikana na Novom groblju u Beogradu.Posle svoje smrti ostavila je jednu malu kutiju za nakit u kojoj su bile umrlica Žanke Stokić koju je skinula 1947. godine sa jednog drveta i sačuvala je, jedan par veštačkih trepavica za koje je smatrala da svaka glumica treba da ih ima i svoju vizit kartu. Zahvaljujući Oliverinom sinu Goranu, to se danas čuva u Muzeju Narodnog pozorišta muzeja u Beogradu.Pre tri godine, Velika scena Beogradskog dramskog pozorišta preimenovana je u "Olivera i Rade Marković“ koji su proslavili teatar na Crvenom krstu.