Preminuo Novak Kilibarda

Kilibarda je rođen 7. januara 1934. godine u Banjanima, piše Vijesti.Završio je univerzitetske studije i doktorat nauka u Beogradu. Radio je u Višegradskoj gimnaziji, na Pedagoškoj akademiji u Nikšiću i na Univerzitetu Crne Gore, piše u njegovoj biografiji na sajtu Fakulteta za crnogorski jezik i književnost.Iz oblasti književne teorije i istorije objavio je knjige: Poezija i istorija u narodnoj književnosti (1972), Bogoljub Petranović kao sakupljač narodnih pesama (1974), Legenda i poezija (1976), Usmena književnost (1982), Iz korena usmenosti (1988), Usmena književnost Crne Gore (2009), Istorija crnogorske književnosti, knj. I (2012), Duhovna zahvalnost Andriću (2015) te izabrane naučne radove u knjigama Epska mera istorije, Usmena književnost u službi pisane, Usmena književnost pred čitaocem. Pripremio je i tri antologije: Bugarštica (1979), tužbalica pod naslovom Puti nedohodi (1987) i usmene poezije Viša je gora od gore (2010). Kilibarda je i autor prvih komentara i objašnjenja Ogledala srpskoga izdatoga u okviru Celokupnih dela Petra II Petrovića Njegoša (1974), a zatim kao zasebna publikacija u izdanju Instituta za crnogorski jezik i književnost u Podgorici (2011).Kilibarda je i autor književno-polemičkih stidija: Od mita do politike (2002), Književno-političke rasprave (2003) i Željezna crkva i kosovski mit (2006). Publikovane su i tri knjige razgovora s Kilibardom: Novak Kilibarda – naučnik i književnik s dr Dejanom Ajdačićem (2000), Kilibarda – ispovest o deceniji koja je promenila lice Crne Gore sa Slavoljubom Šćekićem (2001) i Kilibarda – mozaik likova, pogleda, misli, ideja, reči s Božidarom Ilijinim Miličićem (2008).Autor je velikoga broja romana i knjiga pripovedaka. Za svoje književno delo dobio je nagrade „Radoja Domanovića“, „Branka Ćopića“, „Jedinstva“ (za knjigu godine 1988), Srpske književne zadruge i Trinaestojulsku nagradu Republike Crne Gore.