Zbog nove zgrade srušen objekat u kom je krajem 19. veka bila najstarija osnovna škola na Savskom vencu

Osnovna škola Branko Radičević u Beogradu sagrađena je krajem 19. veka, između ulica Čajkovskog (danas dela koji se zove Mila Munovića) i Vase Pelagića, prema projektu arhitekte Desanke Šanke Manojlović. U njoj su školovane generacije dece, a tradiciju je nastavila osnovna škola Branko Radičević  izgrađena sedamdesetih godina dvadesetog veka na Novom Beogradu i koja i danas nosi to ima.

Smeštena među voćnjacima i vinogradima, osnovana je pod nazivom Topčiderska škola. Od pre nekoliko dana više nema tog objekta i tu će, prema informacijama koje imaju pojedini stanovnici tog kraja, verovatno niknuti nova zgrada.

Upornošću učitelja Boljarića 1891. godine škola počinje sa radom na Topčiderskom brdu, a 1904. godine u školu dolazi bračni par Vukosava i Đorđe Kojić, koji narednih 20 godina uspešno vode ovu ustanovu.

Škola je menjala imena dok 1932/33. godine nije dobila ime pesnika Branka Radičevića, koje nosi sa ponosom više od 80 godina. Bila je na Topčiderskom brdu sve do selidbe u novobeogradski blok 45 septembra 1972. godine.

Tih sedamdesetih godina smatrana je najvećom i najmodernijom školom na Balkanu: povšine 69.002 kvadratnih metara, 32 moderno opremljene učionice, biblioteka i čitaonica sa 138 mesta, travnati tereni, fudbalsko igralište i trpezarija sa 140 mesta za ručavanje, kao i bazen.

Branko Radičević je bio srpski pesnik, koji je uz Đuru Daničića najodaniji sledbenik Vukove reforme pravopisa srpskog jezika i uvođenja narodnog jezika u književnost. Pored Jovana Jovanovića Zmaja i Laze Kostića bio najznačajniji pesnik srpskog romantizma.

Najpoznatije Radičevićevo delo je poema Đački rastanak, u kojoj je opevao Frušku goru, đačke igre i nestašluke.