Ovaj grad zovu "srpska Venecija" - nestvarno je lep, a potpuno zapostavljen

Za Knjaževac smo svi čuli, ali mnogi ga nisu videli.

Grad na tri Timoka – Trgoviškom, Svrljiškom i Belom Timoku – ima brojne mostove, ali i vrlo živopisne građevine, te otuda i onaj naziv.

Drugo ime u narodu mu je Mali Pariz jer se tu nekada nalazila po jedna kafana na 100 ljudi, ali i zbog toga što fasade u Staroj čaršiji zaista podsećaju na Grad svetlosti.

Prema antičkim rimskim spisima iz IV veka, Knjaževac se zvao Timaco Maiori, a u doba Turaka Gurgusovac, po golubovima gurgusanima. Bio je poznat po Gurgusovačkoj kuli, nekadašnjem zatvoru za mučenje, koju su zvali Srpska Bastilja. Skoro do temelja sravnio ju je Miloš Obrenović 1859. godine i od tada je u čast knjaza grad preimenovan u Knjaževac.

Danas je obnovljena kula i dalje simbol grada, ali preuređena je u prostor za kulturne i muzičke manifestacije.

Ova otmena varoš jugoistočne Srbije ima duh prošlih vremena i nikog ne ostavlja ravnodušnim. Obično ljudi kažu da od posete Knjaževcu nisu očekivali mnogo, a dobili su neizmerno.

Knjaževački kraj poznat je po čuvenom vinu, dobroj trpezi, posebno staroplaninskom siru, a pre svega po gostoprimljivim domaćinima.

U okolini Knjaževca nalaze se brojni manastiri i crkve, u selu Ravni nalazi se arheo-etno park, a blizina Stare planine ovom gradu daje posebnu draž.

Kako kažu mnogi, najlepši deo ovog šarmantnog gradića je Stara čaršija. Gornji deo datira iz doba Turaka, tu su zgrade koje su nekada bile dućani trgovaca i zanatlija, dok je donji deo nastao nakon oslobođenja i tu su bile nekadašnje gostionice i kafane sa stambenim jedinicama na spratu.

Od ukupno sedam mostova koliko ih Knjaževac ima najpoznatiji je kameni most iz 1913. godime. Njega je projektovao Borivoje Radenković, građevinski inženjer poreklom iz ovog grada, koji je radio i Crkvu Svetog Marka u Beogradu.

Dašak prošlosti, zanimljiva arhitektura, mostovi, zbijeni kućerci u pastelnim nijansama koji se oslikavaju u vodi pravo su osveženje za sve koji dođu u Knjaževac. Uostalom, njegovom šarmu nije odoleo ni čuveni arhitekta Le Korbizje. On je tuda prolazio 1910. godine i inspirisan slikovitim predelom uradio je jedan crtež koji se danas čuva u Narodnom muzeju u Beogradu.