Mesto na ivici okeana s pogledom u budućnost je da se naježiš

Ferilend je malo obalno mesto smešteno na istočnoj obali kanadskog ostrva Njufaundlend. Iako broji tek nekoliko stotina stanovnika, Ferilend zauzima važno mesto u istoriji Severne Amerike, a danas je sve popularnija destinacija za ljubitelje prirode, jedinstvenih prirodnih pojava poput prolećne seobe santi leda.

Ferilend se nalazi na ivici Atlantskog okeana, koji je i oblikovao njegove strme litice i kamenite uvale. Njegov krajolik je dramatičan i sirov, ali i izuzetno fotogeničan. Ovo područje deo je takozvane Iceberg Alley – morskog pojasa uz istočnu obalu Njufaundlenda i Labradora kojim u proleće prolaze velike sante leda koje su se odvojile od grenlandskih lednika, a Ferilend nudi pogled – iz prvog reda.

Pogled u istoriju... i budućnost

Ferilend je jedno od najvažnijih istorisjkih mesta u Kanadi. Osnovan je 1621. godine kao Kolonija Avalona, prva zvanična engleska kolonija u Severnoj Americi. Osnovao ju je Džordž Kalvert, poznatiji kao Lord Baltimor, koji je Ferilend zamislio kao utočište verske tolerancije, za razliku nemirne Evrope. I mnogo pre dolaska Engleza, ovaj zaliv su kao pristanište (prelaz – ferry, franc. Fermeuse - pristanište) koristili Beotuci, a kasnije i baskijski i francuski ribari, piše Pun kufer.

Arheološko nalazište Kolonije Avalona jedna je od retkih atrakcija ovog udaljenog mesta koju nije stvorila priroda i čuva ostatke kolonijalnih građevina, odbrambenih zidina i artefakte koji pružaju redak uvid u život prvih evropskih doseljenika u Severnu Ameriku. Brojne pešačke staze uz obalu idealne su za posmatranje ptica, kitova i morskih pejzaža, a piknici uz svetionik s lokalnim namirnicama i pogledom na okean svojesvrstan su brend Ferilenda.

Ipak, najveća atrakcija Ferilenda je posmatranje santi leda u proleće, od aprila do početka juna. Tada veliki ledeni blokovi, visoki poput zgrada, polako plove uz obalu nošeni Labradorskom strujom. Ledene sante se često zadržavaju uz obalu, ponekad danima ili čak nedeljama, a turisti zaposedaju šetališta i vidikovce kako bi uživali u neobičnoj migraciji. Osim snažnog vizuelnog utiska, sante leda stvaraju i karakteristične zvukove – od tihog pucketanja i škriputanja do gromoglasnog lomljenja koje kao da zlokobno upozorava na uzrok ove seobe... i njene posledice.