Preminuo Raško V. Jovanović

Jovanović je bio književnik, teatrolog, pozorišni i radio kritičar, redovni profesor Akademije umetnosti u Beogradu, u penziji i predsenik Umetničkog saveta "Nušić" Fondacije u Beogradu.Bio je autor zapaženih teatroloških studija, kao i brojnih pozorišnih i književnih kritika i eseja. Jedan je od retkih kritičara koji je redovno pratio radijski program i o njemu pisao u listu "Politika", "Teatron"...- Kada pomislite na kvalitetnu i objektivnu pozorišnu kritiku, uvek vam je Raško Jovanović pred očima. Kada pomislite na pozoršte i Akademiju umetnosti, neizostavno će i Raško Jovanović biti deo misli. A kada kažete: život i delo Branislava Nušića, imate utisak kao da su bili savremenici i najbolji drugovi. Ne bi „NUŠIĆ“ FONDACIJA znala sve to što je do sada naučila – da nije tu sa njom i Raško. Raško je ne samo prijatelj i najbliži saradnik, Raško je simbol zlatnog doba beogradskog kulturnog života. Raško je roditelj. Raško je pedagog. Raško je mentor. Raško zna kada je teško i Raško zna kada je potreban smeh - pišu iz Nušić fondacije.Raško V. Jovanović je rođen 18. avgusta 1932. godine u Beogradu. Diplomirao je jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik na Filozofskom fakultetu 1955. godine. Doktorirao je 1968. godine na Filološkom fakultetu. Od 1956. do 1964. godine bio je kustos Muzeja pozorišne umetnosti Srbije u Beogradu, a od 1964. do 1972. godine rukovodilac Arhiva i Muzeja i šef Dramaturškog odeljenja Narodnog pozorišta u Beogradu.Od 1973. do 1981. godine radio je kao naučni saradnik Instituta za književnost i umetnost u Beogradu. Od 1982. do 1985. godine bio je umetnički direktor Beogradskog dramskog pozorišta, a od 1986. do 1992. godine naučni saradnik i naučni savetnik u Institutu za novinarstvo u Beogradu. Od 1965. do 1969. godine bio je sekretar Uredničkog odbora časopisa „Scena“, a od 1970. do 1972. godine glavni i odgovorni urednik časopisa "Pozorišna kultura".Bavio se i pedagoškim radom: od 1971. do 1976. godine bio je docent na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, a od 1995. do 2004. godine redovni profesor za predmete Istorija drame i pozorišta i Mediji masovnih komunikacija na Akademiji umetnosti u Beogradu, na kojoj je od 1998. do 2001. godine bio i dekan.Od 1955. godine objavljuje književne i pozorišne kritike i eseje u časopisima: "Književnost", „Pozorište“, „Scena“, „Letopis Matice srpske“, „Pozorišna kultura“, „RTB teorija i praksa“, „Republika“, „Izraz“, kao i u listovima: „Borba“, „Politika“, „Delo“, „Književne novine“ i tako dalje. Objavljivao je naučne i stručne radove u: „Teatronu“, „Zborniku Matice srpske za scenske umetnosti i muziku“ i u časopisu „Novinarstvo“. Od 2002. do 2006. godine bio je pozorišni kritičar časopisa: „Drama“, a od 2008. godine je saradnik u „Pečatu“.Od 1976. do 1985. godine i od 1989. do 1994. godine kritičar je radio-programa lista „Borba“. Od 1985. do 1990. godine i od 2000. godine objavljuje radio-kritike u listu „Politika“. Od 1995. do 1998. godine bio je radio kritičar lista „Politika ekspres“. Od 1976. do 2003. godine sarađivao je kao kritičar radio-programa na Prvom i Drugom programu Radio Beograda.Bonus video: Vida Ognjenović o Dejanu Mijaču

video-cdn src="https://best-vod.umn.cdn.united.cloud/stream?asset=vidaognjenovicodejanumijacugp-novas-worldwide&stream=hp3500&t=0&player=m3u8v&sp=novas&u=novas&p=n0v43!23t001" video-id="3345832"]