Fotografije Antonija Galvesa u Institutu Servantes

Serija fotografija koju je, kako je vreme proticalo, sam Galves, saučesničkim i duhovitim tonom, nazvao „Moji prijatelji velikani“, odslikava njegov odnos s različitim ličnostima iz sveta umetnosti, književnosti i filozofije, od Marije Sambrano ili Luisa Bunjuela, preko Fransisa Bejkona, Anais Nin, Aleha Karpentjera, Hulija Kortasara ili Andrea Malroa, između ostalih, do Margerit Diras ili Mikisa Teodorakisa.Portrete, mahom snimljene tokom Galvesvog boravka u Parizu od 1965. do 1992. godine, upotpunjuju brojni dokumenti - knjige, tekstovi, časopisi i druge fotografije – koji daju najširi mogući uvid u kreativni svet i kontekst umetničkog stvaralaštva ovog fotografa.

Antonio Galves rođen je 1928. godine u Barseloni. Od 1965. do 1992. živeo je u Parizu, gde je počeo da se bavi pozorišnom fotografijom kako u francuskoj prestonici, tako i u rodnoj Španiji.Od 1969. godine sarađivao je sa Luisom Bunjuelom i započeo rad o sineasti – kolekciju fotografija „Tragovi jednog viđenja Bunjuela“.Već sledeće godine stvario je dela o Gaudiju i pokrenuo seriju portreta ličnosti iz sveta likovnih umetnosti, književnosti, muzike, filozofije i filma pod naslovom „Moji prijatelji velikani“.

Među njegovim ostalim serijama radova izdvajaju se „Erotika s kevedovskom ironijom“, „Čudesni pariski monstruarijum“, „Jedno viđenje Pabla Nerude“ i zbirka o „Opservatoriji maharadže Džai Singa“, rekonstruisana na osnovu neupotrebljivih negativa Hulija Kortasara.

Dobitnik je brojnih nacionalnih i međunarodnih priznanja, a u svojoj karijeri beleži više stotina samostalnih i kolektivnih izložbi.Objavio je više knjiga i sarađivao na mnogim izdanjima. Galvesova dela otkupile su razne javne i privatne institucije u Parizu, Barseloni, Sevilji, Kordobi...

U skladu sa preporukama Vlade Srbije, posetioci Galvesove radove mogu da pogledaju u manjim grupama, uz obavezno nošenje maski, održavajući udaljenost od dva metra u odnosu na druge.Ulaz je slobodan.