Ostrvce sa samo četiri stanovnika na kojem je kupanje zabranjeno: Mesto na Jadranu na kojem nema ni kafića ni restorana

Ostrvce, koje stanovnici nazivaju i Mostir, zaštićeno je kao park-šuma, ali njegov značaj daleko prevazilazi prirodne lepote. Na veoma maloj površini smešteni su franjevački samostan, muzejske zbirke, biblioteka i vredna umetnička dela, zbog čega Košljun predstavlja jedno od najvažnijih kulturnih i verskih mesta ovog dela Krka.

Do ostrva se stiže brodićima koji polaze iz luke u centru Punata, a vožnja traje svega desetak minuta. Već po dolasku jasno je zbog čega Košljun ostavlja drugačiji utisak od tipičnih turističkih lokacija na Jadranu. Ovde nema velikih turističkih objekata, buke niti uobičajene gužve.

Poseban utisak ostavlja i priroda. Na Košljunu je zabeleženo više od 540 biljnih vrsta, dok gotovo čitavu površinu prekriva gusta vegetacija. Iza krošnji krije se franjevački samostan u kojem i danas živi redovnička zajednica. Prema podacima samostana, trenutno je čine četvorica franjevaca.

Istorija ostrva počela je mnogo pre franjevaca

Iako se Košljun danas gotovo neraskidivo povezuje sa franjevačkim redom, tragovi života na ovom mestu sežu znatno dalje u prošlost.

Arheološki nalazi ukazuju na period još pre dolaska hrišćanstva, dok su kasnije na ostrvu boravili benediktinci. Oni su osnovali opatiju, a svetilište Svete Marije Košljunske vremenom je dobilo važnu ulogu u verskom i kulturnom životu Krka i njegove okoline.

Nakon benediktinaca ostrvo su preuzeli franjevci, kojima su veliku podršku pružili kneževi Frankopani. Samostan je obnovljen i razvijan u skladu sa učenjem svetog Bernardina Sijenskog, koji je smatrao da bi redovnici trebalo da žive daleko od velikih urbanih sredina.

Izdvojenost Košljuna, okruženog morem i šumom, pokazala se kao idealna za takav način života.

Trag Frankopana vidljiv je i danas. U crkvi su sačuvani njihovi grbovi, kao i grob Katarine Frankopan sa originalnom nadgrobnom pločom.

Biblioteka sa oko 30.000 knjiga

Iza zidova samostana nalazi se izuzetno bogata pisana baština. Biblioteka čuva približno 30.000 knjiga, među kojima su stara i retka izdanja, rukopisi i drugi istorijski dokumenti.

Posebno mesto zauzimaju glagoljske knjige i rukopisi, inkunabule, kao i stare pergamene iz samostanske muzičke biblioteke.

Zbog toga Košljun, iako prostorno veoma mali, čuva građu čija vrednost daleko prevazilazi njegove dimenzije.

U kompleksu se nalazi i etnografski muzej, u kojem se može videti kako je nekada izgledao svakodnevni život stanovnika Krka.

Među eksponatima su makete brodova, drveno posuđe, poljoprivredni alati, oprema koja se koristila za proizvodnju sira, tradicionalni muzički instrumenti sopele, pribor za tkanje, narodne nošnje i keramika.

Zbirke sadrže i stare novčiće, kao i istorijske geografske atlase.

Ostrvo bez kafića i restorana

Obilazak Košljuna podrazumeva i šetnju kroz gustu šumu crnike, između malih kapela i drugih sakralnih objekata. Uz samu obalu nalazi se i prepoznatljiva skulptura Svetog Franje.

Na ulazu u samostanski kompleks posetioce dočekuju reči „Mir i dobro“, tradicionalni franjevački pozdrav ispisan glagoljicom.

Jedna od najvećih posebnosti Košljuna jeste upravo ono čega na njemu nema.

Na ostrvu nema kafića, restorana niti drugih komercijalnih sadržaja koji bi promenili njegov miran karakter. Zbog toga se obilazak znatno razlikuje od uobičajenih turističkih izleta duž jadranske obale.

Za posetu je dobro izdvojiti oko dva sata, dovoljno da se obiđu samostan i zbirke, ali i da se prošeta kroz šumu i uz more bez žurbe.

Legenda o nastanku Košljuna

Kao i mnoga stara mesta na Jadranu, i Košljun ima legendu koja pokušava da objasni njegov nastanak.

Prema narodnom predanju, na prostoru današnje Puntarske drage nekada se nalazilo plodno polje koje je pripadalo dvojici braće.

Kada je došlo vreme da podele rod, jedan brat navodno je pokušao da prevari drugog, koji je bio slep. Posle njegovog vapaja za pravdom, prema legendi, more je preplavilo čitavo polje.

Iznad vode ostao je samo deo zemlje koji je pripadao slepom bratu.

Predanje kaže da je upravo taj komad kopna današnji Košljun.